บทอ่านระดับ TOPIK II ในหมวด “งานฝีมือ” 20 บท แต่ละบทมีคำแปลรายประโยคและคำถามวัดความเข้าใจ
🪵 ตราประทับที่แกะด้วยมือ
아버지의 정년 퇴임을 앞두고 저는 오래 남을 선물을 고민하고 있었어요.
ก่อนพ่อจะเกษียณ ฉันกำลังคิดหนักว่าจะให้ของขวัญอะไรที่อยู่ได้นานๆ
그러다 시장 골목 안쪽에서 사십 년째 손으로 도장을 새기는 작은 가게를 알게 됐어요.
แล้วฉันก็ได้รู้จักร้านเล็กๆ ลึกเข้าไปในซอยตลาดที่แกะตราประทับด้วยมือมาสี่สิบปีแล้ว
요즘은 서명으로 대부분의 일을 처리해서 도장을 새기는 사람이 많이 줄었다고 해요.
ได้ยินว่าทุกวันนี้เรื่องส่วนใหญ่ใช้ลายเซ็นกัน คนที่ไปแกะตราประทับจึงลดลงมาก
하지만 손으로 새긴 도장은 쓸수록 정이 들더라는 회사 선배의 말이 계속 마음에 남았어요.
แต่คำพูดของรุ่นพี่ที่บริษัทที่ว่าตราประทับที่แกะด้วยมือยิ่งใช้ก็ยิ่งผูกพัน ยังคงติดอยู่ในใจฉัน
할아버지 사장님은 아버지 이름을 종이에 여러 번 써 보신 뒤에야 나무에 칼을 대셨어요.
คุณตาเจ้าของร้านเขียนชื่อพ่อลงบนกระดาษหลายรอบ แล้วจึงค่อยลงมีดบนเนื้อไม้
도장 하나를 완성하는 데 사흘이 걸렸고, 획마다 굵기가 조금씩 달라서 더 따뜻해 보였어요.
ใช้เวลาสามวันกว่าจะทำตราประทับเสร็จหนึ่งอัน และเพราะเส้นแต่ละเส้นหนาบางต่างกันเล็กน้อย จึงดูอบอุ่นยิ่งขึ้น
사장님은 기계로 새기면 빠르지만 똑같은 도장이 수없이 나올 수 있다고 하셨어요.
เจ้าของร้านบอกว่าแกะด้วยเครื่องจักรนั้นเร็ว แต่อาจได้ตราประทับที่เหมือนกันเป๊ะออกมานับไม่ถ้วน
아버지는 퇴임식 날 그 도장을 받으시고 한참 동안 손바닥 위에 올려놓고 보셨어요.
ในวันงานเกษียณ พ่อได้รับตราประทับนั้นแล้ววางไว้บนฝ่ามือมองอยู่นาน
ก่อนแกะตราประทับ เจ้าของร้านทำอะไร
- เขียนชื่อพ่อลงบนกระดาษหลายรอบ ✓
- โทรไปถามชื่อพ่อ
- ลองแกะชื่อด้วยเครื่องจักรก่อน
- ไปตลาดเพื่อซื้อไม้
ทำไมคนนี้จึงตัดสินใจให้ตราประทับที่แกะด้วยมือเป็นของขวัญ
- เพราะตราประทับสะดวกกว่าลายเซ็น
- เพราะพ่ออยากได้ตราประทับ
- เพราะคำพูดของรุ่นพี่ที่ว่ายิ่งใช้ยิ่งผูกพัน ✓
- เพราะราคาถูกกว่าตราประทับที่ทำด้วยเครื่องจักร
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ทุกวันนี้คนไปแกะตราประทับมากขึ้น
- ใช้เวลาสามวันกว่าจะทำตราประทับเสร็จ ✓
- เจ้าของร้านแกะตราประทับด้วยเครื่องจักร
- พ่อได้รับตราประทับแล้วใช้ทันที
🎹 ช่างจูนเปียโนที่ใช้หูฟัง
우리 집 거실에는 제가 어릴 때부터 치던 오래된 피아노가 한 대 있어요.
ที่ห้องนั่งเล่นบ้านเรามีเปียโนเก่าอยู่หลังหนึ่งที่ฉันเล่นมาตั้งแต่เด็ก
몇 년 동안 거의 치지 않다가 올겨울 다시 연습을 시작했는데 소리가 영 이상했어요.
หลายปีมานี้แทบไม่ได้เล่นเลย พอฤดูหนาวปีนี้กลับมาซ้อมอีกครั้ง เสียงก็แปลกไปมาก
그래서 동네에서 삼십 년째 피아노를 고쳐 온 조율사 선생님을 집으로 모셨어요.
ฉันจึงเชิญช่างจูนเปียโนที่ซ่อมเปียโนในย่านบ้านเรามาสามสิบปีมาที่บ้าน
선생님은 들어오시자마자 피아노가 난방기 바로 옆에 놓인 것을 보고 고개를 저으셨어요.
ทันทีที่เข้ามา ช่างเห็นว่าเปียโนตั้งอยู่ติดกับเครื่องทำความร้อนก็ส่ายหัว
겨울에 실내가 너무 건조해지면 나무가 줄어들어서 줄이 쉽게 풀린다고 하셨어요.
ช่างบอกว่าถ้าในบ้านแห้งเกินไปในฤดูหนาว ไม้จะหดตัวทำให้สายหย่อนได้ง่าย
어쩐지 겨울만 되면 소리가 더 이상하더라니, 피아노를 둔 자리가 문제였던 거예요.
มิน่าล่ะ พอถึงฤดูหนาวทีไรเสียงก็ยิ่งแปลก ที่แท้ปัญหาอยู่ที่ตำแหน่งที่วางเปียโนนั่นเอง
선생님은 기계 없이 귀로만 건반 하나하나의 소리를 맞추시느라 두 시간 넘게 일하셨어요.
ช่างทำงานอยู่กว่าสองชั่วโมง ปรับเสียงคีย์ทีละตัวด้วยหูอย่างเดียวโดยไม่ใช้เครื่องมือ
피아노를 창가 쪽으로 옮기고 나서 지금은 맑은 소리로 다시 연습하고 있어요.
หลังย้ายเปียโนไปไว้ทางริมหน้าต่าง ตอนนี้ฉันก็กลับมาซ้อมด้วยเสียงที่ใสแจ๋วอีกครั้ง
ช่างจูนเปียโนปรับเสียงด้วยวิธีใด
- วัดเสียงคีย์ด้วยเครื่องมือ
- เปลี่ยนสายเปียโนใหม่ทั้งหมด
- ปรับโดยเทียบกับเสียงที่อัดไว้
- ปรับเสียงคีย์ด้วยหูอย่างเดียว ✓
ทำไมเสียงเปียโนจึงแปลกไป
- เพราะเปียโนตั้งอยู่ข้างเครื่องทำความร้อน ✓
- เพราะสายเปียโนเก่าเกินไป
- เพราะคนนี้เล่นเปียโนแรงเกินไป
- เพราะลมหนาวพัดเข้ามาทางหน้าต่าง
จากเรื่องนี้ ข้อใดที่เราทราบได้
- ควรวางเปียโนไว้ข้างเครื่องทำความร้อน
- การจูนเปียโนปกติใช้เวลาสิบนาทีก็เสร็จ
- คนนี้ซื้อเปียโนหลังใหม่
- อากาศแห้งส่งผลต่อเสียงเปียโน ✓
🔨 คำถามของช่างครูทองสัมฤทธิ์
한 산골 마을에는 오십 년 넘게 방짜 유기를 만들어 온 장인이 있어요.
ในหมู่บ้านบนภูเขาแห่งหนึ่ง มีช่างฝีมือที่ทำภาชนะทองสัมฤทธิ์ตีมือมากว่าห้าสิบปี
어느 날 서울에서 온 스물다섯 살 청년 민호 씨가 이 일을 배우고 싶다며 공방에 찾아왔어요.
วันหนึ่ง มินโฮ ชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าปีจากโซล มาที่โรงช่างแล้วบอกว่าอยากเรียนงานนี้
장인은 청년을 먼저 만난 제자에게 “그 젊은이는 왜 이 힘든 일을 하겠답니까?” 하고 물었어요.
ช่างครูถามลูกศิษย์ที่ได้พบชายหนุ่มก่อนว่า “เจ้าหนุ่มนั่นบอกว่าทำไมถึงอยากทำงานหนักแบบนี้”
제자는 청년이 할아버지가 쓰시던 유기 그릇을 보고 반해서 왔다고 대답했어요.
ลูกศิษย์ตอบว่าชายหนุ่มมาเพราะหลงใหลชามทองสัมฤทธิ์ที่คุณปู่ของเขาเคยใช้
장인은 쇠를 수천 번 두드려야 그릇 하나가 나온다며 쉽게 허락하지 않았어요.
ช่างครูบอกว่าต้องตีโลหะเป็นพันๆ ครั้งกว่าจะได้ชามสักใบ และไม่ยอมอนุญาตง่ายๆ
하지만 청년은 석 달 동안 매일 공방 청소를 하며 기다렸어요.
แต่ชายหนุ่มก็รอ โดยทำความสะอาดโรงช่างทุกวันตลอดสามเดือน
결국 장인은 청년의 끈기를 인정하고 망치를 쥐는 법부터 가르치기 시작했어요.
ในที่สุดช่างครูก็ยอมรับความมุมานะของชายหนุ่ม และเริ่มสอนตั้งแต่วิธีจับค้อน
지금 민호 씨는 오 년째 공방에서 일하며 자기 이름을 새긴 첫 그릇을 준비하고 있어요.
ตอนนี้มินโฮทำงานที่โรงช่างเป็นปีที่ห้าแล้ว และกำลังเตรียมชามใบแรกที่สลักชื่อของตัวเอง
ช่างครูถามลูกศิษย์ว่าอะไร
- ถามว่าชายหนุ่มมาจากโซลวันไหน
- ถามเหตุผลที่ชายหนุ่มอยากทำงานนี้ ✓
- ถามราคาชามที่ชายหนุ่มนำมา
- ถามชื่อคุณปู่ของชายหนุ่ม
เหตุผลที่ช่างครูไม่ยอมอนุญาตง่ายๆ ในตอนแรกคือข้อใด
- เพราะในโรงช่างไม่มีที่ให้ทำงาน
- เพราะชายหนุ่มทำความสะอาดได้ไม่ดี
- เพราะการทำภาชนะทองสัมฤทธิ์เป็นงานที่หนักมาก ✓
- เพราะชายหนุ่มอายุมากเกินไป
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ชายหนุ่มได้เรียนงานหลังจากรอมาสามเดือน ✓
- ชายหนุ่มเรียนวิธีทำภาชนะทองสัมฤทธิ์จากคุณปู่
- ช่างครูรับชายหนุ่มเป็นลูกศิษย์ทันทีที่เห็น
- ชายหนุ่มขายชามที่สลักชื่อตัวเองไปแล้ว
🏺 เตาเผาองกีอายุร้อยปี
지난 주말에 저는 전통 옹기를 만드는 시골 공방에 구경하러 갔어요.
สุดสัปดาห์ที่แล้ว ฉันไปเที่ยวชมโรงช่างในชนบทที่ทำองกี ภาชนะดินเผาแบบดั้งเดิมของเกาหลี
공방 뒤쪽 언덕에는 흙으로 길게 쌓아 올린 오래된 가마가 있었어요.
บนเนินเขาหลังโรงช่างมีเตาเผาเก่าที่ก่อด้วยดินยาวขึ้นไป
안내를 맡은 직원은 “주인 어르신 말씀으로는 이 가마가 백 년이 넘었답니다.” 하고 설명했어요.
เจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าที่นำชมอธิบายว่า “ท่านเจ้าของบอกว่าเตานี้มีอายุกว่าร้อยปีแล้ว”
옹기는 흙 속의 작은 구멍으로 공기가 드나들어서 김치나 장이 잘 익는다고 해요.
ว่ากันว่าอากาศผ่านเข้าออกทางรูเล็กๆ ในเนื้อดินขององกี ทำให้กิมจิและเครื่องปรุงหมักต่างๆ หมักได้ดี
그런데 요즘은 플라스틱 통을 쓰는 집이 많아서 옹기를 찾는 사람이 크게 줄었대요.
แต่ได้ยินว่าทุกวันนี้หลายบ้านใช้ถังพลาสติก คนที่มองหาองกีจึงลดลงมาก
그래서 공방에서는 체험 수업을 열어 사람들에게 옹기의 가치를 알리고 있어요.
โรงช่างจึงเปิดคลาสให้ลองทำ เพื่อให้ผู้คนได้รู้คุณค่าขององกี
저는 된장을 담글 작은 항아리 하나를 샀는데, 무거워서 집으로 보내 달라고 부탁했어요.
ฉันซื้อโอ่งใบเล็กไว้หมักเต้าเจี้ยวเกาหลีหนึ่งใบ แต่เพราะมันหนักจึงขอให้ส่งไปที่บ้าน
그 항아리가 도착하면 어머니와 함께 된장을 담가 볼 생각이에요.
พอโอ่งใบนั้นมาถึง ฉันตั้งใจจะลองหมักเต้าเจี้ยวกับแม่
ข้อใดถูกต้องเกี่ยวกับเตาเผาของโรงช่าง
- เป็นเตาที่เพิ่งสร้างใหม่
- เป็นเตาที่มีอายุกว่าร้อยปี ✓
- เป็นเตาที่เจ้าหน้าที่ก่อเอง
- เป็นเตาที่อยู่ลานหน้าโรงช่าง
ทำไมคนที่มองหาองกีจึงลดลง
- เพราะราคาองกีขึ้นมาก
- เพราะไม่มีใครทำกิมจิแล้ว
- เพราะบ้านที่ใช้ถังพลาสติกมีมากขึ้น ✓
- เพราะโรงช่างองกีปิดหมดแล้ว
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- คนนี้ถือโอ่งกลับบ้านเองในวันนั้น
- คนนี้ทำโอ่งในคลาสทดลองทำ
- โรงช่างนี้ไม่เปิดคลาสทดลองทำ
- โอ่งที่คนนี้ซื้อจะส่งมาถึงบ้านทีหลัง ✓
🧵 รอฤดูย้อมคราม
우리 이모는 쉰이 넘어서 천연 염색을 배우고 싶다며 시골의 한 공방에 전화를 하셨어요.
น้าของฉันอายุเกินห้าสิบแล้ว บอกว่าอยากเรียนย้อมสีธรรมชาติ จึงโทรไปที่โรงช่างแห่งหนึ่งในชนบท
봄에 바로 시작하고 싶었지만 공방에서는 여름까지 기다려야 한다는 대답이 돌아왔어요.
น้าอยากเริ่มทันทีในฤดูใบไม้ผลิ แต่โรงช่างตอบกลับมาว่าต้องรอจนถึงฤดูร้อน
이모는 아쉬운 얼굴로 “선생님 말씀이 쪽물은 칠월이 지나야 들일 수 있답디다.” 하셨어요.
น้าพูดด้วยสีหน้าเสียดายว่า “ครูบอกว่าย้อมน้ำครามได้ก็ต่อเมื่อพ้นเดือนกรกฎาคมไปแล้ว”
쪽은 파란 물을 얻는 풀인데 잎이 충분히 자라는 한여름에만 염료를 만들 수 있대요.
ครามเป็นพืชที่ให้น้ำสีน้ำเงิน ว่ากันว่าทำสีย้อมได้เฉพาะช่วงกลางฤดูร้อนที่ใบโตเต็มที่แล้ว
칠월 말, 저도 이모를 따라 공방에 가서 하얀 손수건을 쪽물에 담가 봤어요.
ปลายเดือนกรกฎาคม ฉันก็ตามน้าไปที่โรงช่าง แล้วลองจุ่มผ้าเช็ดหน้าสีขาวลงในน้ำคราม
물에서 막 꺼낸 천은 초록빛이었는데 바람을 맞자 조금씩 파랗게 변해서 신기했어요.
ผ้าที่เพิ่งยกขึ้นจากน้ำเป็นสีเขียว แต่พอโดนลมก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน น่าทึ่งมาก
선생님은 원하는 색이 나올 때까지 담그고 말리기를 열 번도 넘게 되풀이한다고 하셨어요.
ครูบอกว่าต้องจุ่มแล้วตากซ้ำกันกว่าสิบครั้งจนกว่าจะได้สีที่ต้องการ
그날 만든 손수건은 색이 고르지 않지만 저에게는 어떤 물건보다 소중해요.
ผ้าเช็ดหน้าที่ทำวันนั้นสีไม่สม่ำเสมอ แต่สำหรับฉันมันมีค่ากว่าสิ่งของใดๆ
น้าได้รับคำตอบอะไรจากโรงช่าง
- ว่าต้องรอจนถึงฤดูร้อน ✓
- ว่าโรงช่างจะปิดในไม่ช้า
- ว่าค่าเรียนขึ้นไปมาก
- ว่าคนเต็มแล้ว
ทำไมการย้อมครามจึงทำได้เฉพาะฤดูร้อน
- เพราะฤดูร้อนโรงช่างมีแขกน้อย
- เพราะผ้าจะแห้งดีเฉพาะวันที่อากาศร้อน
- เพราะช่วงนั้นใบครามโตเต็มที่ ✓
- เพราะครูยุ่งในฤดูอื่น
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- คนนี้เรียนย้อมผ้าที่โรงช่างในฤดูใบไม้ผลิ
- ผ้าที่ยกขึ้นจากน้ำครามจะกลายเป็นสีน้ำเงินเมื่อโดนลม ✓
- จุ่มผ้าครั้งเดียวก็ได้สีที่ต้องการ
- ผ้าเช็ดหน้าที่คนนี้ทำมีสีสม่ำเสมอ
🥐 ข่าวลือเรื่องร้านขนมปังเก่า
서연 씨는 작년에 아버지가 이십오 년 동안 운영하던 동네 빵집을 물려받았어요.
เมื่อปีที่แล้ว ซอยอนรับช่วงร้านขนมปังในย่านที่พ่อของเธอดูแลมายี่สิบห้าปี
서연 씨는 가게를 밝게 꾸미고 젊은 손님들을 위해 새로운 빵도 몇 가지 내놓았어요.
ซอยอนตกแต่งร้านให้สว่างสดใส และยังออกขนมปังใหม่ๆ หลายอย่างสำหรับลูกค้าวัยหนุ่มสาว
그러자 오랜 단골들 사이에서는 빵 맛이 변했더라느니 크기가 작아졌더라느니 말이 많았어요.
แล้วในหมู่ลูกค้าประจำเก่าแก่ก็มีเสียงพูดกันมากมาย ทั้งว่ารสขนมปังเปลี่ยนไปบ้าง ขนาดเล็กลงบ้าง
서연 씨는 속상했지만, 그 말들을 무시하지 않고 단골들에게 직접 의견을 묻기로 했어요.
ซอยอนเสียใจ แต่ก็ไม่เพิกเฉยต่อคำพูดเหล่านั้น และตัดสินใจถามความเห็นจากลูกค้าประจำโดยตรง
알고 보니 사람들이 가장 아쉬워한 것은 맛이 아니라 아버지의 단팥빵이 없어진 것이었어요.
ที่แท้สิ่งที่ผู้คนเสียดายที่สุดไม่ใช่รสชาติ แต่เป็นการที่ขนมปังไส้ถั่วแดงของพ่อหายไป
서연 씨는 아버지께 다시 배워서 그 단팥빵을 옛날 방식 그대로 만들기 시작했어요.
ซอยอนกลับไปเรียนจากพ่ออีกครั้ง แล้วเริ่มทำขนมปังไส้ถั่วแดงนั้นตามแบบเดิมทุกอย่าง
요즘 이 빵집에는 옛날 빵과 새로운 빵을 함께 사 가는 손님이 많아졌어요.
ช่วงนี้ร้านขนมปังนี้มีลูกค้าที่ซื้อทั้งขนมปังแบบเก่าและแบบใหม่ไปด้วยกันมากขึ้น
서연 씨는 가게를 지키는 것이 무조건 아무것도 바꾸지 않는 것은 아니라는 걸 배웠대요.
ซอยอนบอกว่าเธอได้เรียนรู้ว่าการรักษาร้านไว้ไม่ได้หมายความว่าต้องไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย
ซอยอนทำอะไรหลังจากรับช่วงร้าน
- ขึ้นราคาขนมปังไปมาก
- แจกขนมปังให้ลูกค้าประจำ
- ย้ายร้านไปที่อื่น
- ตกแต่งร้านให้สว่างสดใส ✓
ลูกค้าประจำเสียดายอะไรมากที่สุด
- ขนมปังไส้ถั่วแดงแบบเดิมหายไป ✓
- ขนมปังมีขนาดเล็กลง
- ร้านสว่างเกินไป
- รสชาติขนมปังเปลี่ยนไปมาก
ใจความสำคัญของเรื่องนี้คือข้อใด
- ร้านค้าไม่ควรเปลี่ยนแปลงเลยจะดีกว่า
- ควรเพิกเฉยต่อข่าวลือของลูกค้า
- ต้องเลิกเมนูเก่าเพื่อลูกค้าวัยหนุ่มสาว
- เราสามารถรักษาธรรมเนียมเดิมไว้และเพิ่มสิ่งใหม่เข้าไปได้ ✓
💐 คำบอกเล่าจากแม่เรื่องดอกไม้ของฉัน
저는 석 달 전에 대학 앞 작은 골목에 혼자 꽃집을 열었어요.
เมื่อสามเดือนก่อน ฉันเปิดร้านดอกไม้คนเดียวในซอยเล็กๆ หน้ามหาวิทยาลัย
처음에는 손님이 거의 없어서 매일 밤 가게를 계속할 수 있을지 걱정했어요.
ตอนแรกแทบไม่มีลูกค้าเลย ทุกคืนฉันจึงกังวลว่าจะเปิดร้านต่อไปได้หรือเปล่า
그러던 어느 날 근처에 사시는 어머니께서 전화를 하셨어요.
แล้ววันหนึ่ง แม่ที่อยู่ใกล้ๆ ก็โทรมา
어머니는 “옆집 아주머니가 네 꽃이 일주일이 지나도 싱싱하더라는구나.” 하고 말씀하셨어요.
แม่บอกว่า “ป้าข้างบ้านบอกว่าดอกไม้ของลูกผ่านไปอาทิตย์หนึ่งแล้วยังสดอยู่เลย”
저는 매일 새벽 꽃 시장에 가서 가장 신선한 꽃만 고르는데, 그 노력을 알아준 것 같아 기뻤어요.
ฉันไปตลาดดอกไม้ทุกเช้ามืดและเลือกเฉพาะดอกที่สดที่สุด จึงดีใจที่ดูเหมือนมีคนเห็นความพยายามนั้น
그 아주머니는 나중에 친구들에게도 제 가게를 소개해 주셨대요.
ได้ยินว่าต่อมาคุณป้าคนนั้นยังแนะนำร้านของฉันให้เพื่อนๆ ด้วย
요즘은 주말마다 꽃다발 예약이 들어올 만큼 손님이 늘었어요.
ช่วงนี้ลูกค้าเพิ่มขึ้นจนมีคนจองช่อดอกไม้เข้ามาทุกสุดสัปดาห์
작은 가게일수록 손님 한 사람 한 사람의 믿음이 가장 큰 힘이 된다는 것을 느껴요.
ฉันรู้สึกว่ายิ่งเป็นร้านเล็ก ความเชื่อใจของลูกค้าแต่ละคนก็ยิ่งเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
แม่เล่าเรื่องอะไรให้ฟัง
- ว่าป้าข้างบ้านจะเปิดร้านดอกไม้
- ว่าดอกไม้ของคนนี้สดอยู่ได้นาน ✓
- ว่าช่อดอกไม้แพงเกินไป
- ว่าตลาดดอกไม้ปิดตอนเช้ามืด
เหตุผลที่ดอกไม้ของคนนี้สดได้นานคือข้อใด
- เพราะแม่เป็นคนเลือกดอกไม้ให้
- เพราะร้านดอกไม้อยู่หน้ามหาวิทยาลัยพอดี
- เพราะคนนี้เลือกดอกไม้สดเองทุกวัน ✓
- เพราะทำช่อดอกไม้แค่สัปดาห์ละครั้ง
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ลูกค้าของร้านเพิ่มขึ้นเพราะเพื่อนบ้านแนะนำ ✓
- คนนี้เปิดร้านดอกไม้กับเพื่อน
- ร้านมีลูกค้ามากมายตั้งแต่แรก
- แม่จองช่อดอกไม้ทุกสัปดาห์
🪑 เก้าอี้ที่ไม่โยก
도윤 씨는 회사를 그만두고 목공소에서 의자 만드는 일을 배운 지 이 년이 되었어요.
โดยุนลาออกจากบริษัทแล้วมาเรียนทำเก้าอี้ที่โรงไม้ได้สองปีแล้ว
그는 못을 쓰지 않고 나무끼리 끼워 맞추는 전통 방식을 고집하고 있어요.
เขายืนกรานใช้วิธีดั้งเดิม คือนำไม้มาประกอบเข้าเดือยกันโดยไม่ใช้ตะปู
이 방식은 손이 많이 가서 의자 하나를 완성하는 데 보통 일주일이 넘게 걸려요.
วิธีนี้ต้องใช้แรงงานมาก กว่าจะทำเก้าอี้เสร็จหนึ่งตัวมักใช้เวลานานกว่าหนึ่งสัปดาห์
그래서 도윤 씨는 이렇게 느리게 일해도 괜찮은지 가끔 고민했어요.
โดยุนจึงกลุ้มใจบ้างเป็นบางครั้งว่าทำงานช้าแบบนี้จะดีหรือเปล่า
그런데 어느 날 사장님이 “카페 주인이 네 의자는 일 년 넘게 써도 안 흔들리더라는군.” 하며 웃으셨어요.
แต่วันหนึ่งเจ้าของโรงไม้ยิ้มแล้วบอกว่า “เจ้าของร้านกาแฟบอกว่าเก้าอี้ของเธอใช้มาปีกว่าแล้วยังไม่โยกเลย”
그 카페는 도윤 씨가 처음으로 의자 열 개를 만들어 보낸 곳이었어요.
ร้านกาแฟนั้นเป็นที่แรกที่โดยุนทำเก้าอี้สิบตัวส่งไปให้
그 말을 들은 뒤 도윤 씨는 빨리 만드는 것보다 오래 쓰게 만드는 것이 더 중요하다고 믿게 되었어요.
หลังได้ยินคำนั้น โดยุนก็เชื่อว่าการทำให้ใช้ได้นานสำคัญกว่าการทำให้เร็ว
최근에는 그 카페 주인의 소개로 새 식당의 의자 주문도 받게 되었어요.
เมื่อไม่นานมานี้ เขายังได้รับออร์เดอร์เก้าอี้จากร้านอาหารเปิดใหม่ เพราะเจ้าของร้านกาแฟนั้นแนะนำให้
โดยุนทำเก้าอี้ด้วยวิธีแบบไหน
- ใช้ตะปูเยอะๆ ให้แข็งแรง
- ประกอบไม้เข้าด้วยกันโดยไม่ใช้ตะปู ✓
- ใช้เครื่องจักรทำวันละหลายตัว
- ส่งงานบางส่วนให้โรงไม้อื่นทำ
ทำไมบางครั้งโดยุนจึงกลุ้มใจ
- เพราะเก้าอี้ที่ทำไม่นานก็โยก
- เพราะเจ้าของร้านกาแฟส่งเก้าอี้คืนมา
- เพราะการทำเก้าอี้ใช้เวลานาน ✓
- เพราะโดนเจ้าของโรงไม้ดุบ่อยๆ
ใจความสำคัญของเรื่องนี้คือข้อใด
- เก้าอี้ดีต้องขายในราคาสูงเสมอ
- วิธีดั้งเดิมไม่เหมาะกับลูกค้าสมัยนี้
- การลาออกจากงานมาเปิดกิจการเป็นเรื่องเสี่ยง
- การทำให้ใช้ได้นานสำคัญกว่าการทำให้เร็ว ✓
🍡 ลดน้ำตาลในขนมต็อก
하은 씨의 가족은 전통 시장에서 삼대째 떡집을 하고 있어요.
ครอบครัวของฮาอึนเปิดร้านขนมต๊อกในตลาดดั้งเดิมมาสามรุ่นแล้ว
이 가게는 쌀을 직접 빻아서 떡을 만들기 때문에 식감이 부드럽기로 유명해요.
ร้านนี้โม่ข้าวเองเพื่อทำต๊อก จึงมีชื่อเสียงเรื่องเนื้อสัมผัสที่นุ่ม
그런데 지난주에 한 단골손님이 요즘 떡이 예전보다 좀 달다고 말했어요.
แต่เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ลูกค้าประจำคนหนึ่งบอกว่าช่วงนี้ต๊อกหวานกว่าเมื่อก่อนนิดหน่อย
하은 씨는 어머니께 “단골손님이 요즘 떡이 좀 달더라는데, 설탕을 더 넣으셨어요?” 하고 여쭤봤어요.
ฮาอึนถามแม่ว่า “ลูกค้าประจำบอกว่าช่วงนี้ต๊อกหวานไปหน่อย แม่ใส่น้ำตาลเพิ่มหรือคะ”
알고 보니 젊은 손님들의 입맛에 맞추려고 어머니가 설탕을 조금씩 더 넣고 계셨던 거예요.
ที่แท้แม่ค่อยๆ ใส่น้ำตาลเพิ่มทีละนิดเพื่อให้ถูกปากลูกค้าวัยหนุ่มสาว
하은 씨와 어머니는 오래 이야기를 나눈 끝에 원래의 맛으로 돌아가기로 했어요.
หลังจากคุยกันอยู่นาน ฮาอึนกับแม่ก็ตัดสินใจกลับไปใช้รสชาติดั้งเดิม
대신 단맛을 좋아하는 손님을 위해 꿀을 따로 곁들여 주기로 했어요.
แต่สำหรับลูกค้าที่ชอบหวาน ก็ตัดสินใจให้น้ำผึ้งแยกต่างหาก
그 후로 단골들은 떡에서 다시 쌀 맛이 난다며 반가워했어요.
หลังจากนั้นลูกค้าประจำก็ดีใจ บอกว่าต๊อกกลับมามีรสข้าวอีกครั้ง
ลูกค้าประจำพูดว่าอะไร
- บอกว่าช่วงนี้ต๊อกหวานไปหน่อย ✓
- บอกว่าต๊อกแข็งเกินไป
- บอกว่าปริมาณต๊อกน้อยลง
- บอกว่าราคาต๊อกขึ้นมากเกินไป
ทำไมต๊อกจึงหวานขึ้น
- เพราะเริ่มซื้อข้าวจากที่อื่น
- เพราะฮาอึนทำต๊อกแบบใหม่
- เพราะแม่ค่อยๆ ใส่น้ำตาลเพิ่มทีละนิด ✓
- เพราะเริ่มใส่น้ำผึ้งไว้ในต๊อก
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ร้านนี้ซื้อแป้งข้าวจากร้านอื่น
- ลูกค้าที่ต้องการความหวานจะได้น้ำผึ้งแยกต่างหาก ✓
- ลูกค้าประจำชอบรสต๊อกที่หวานขึ้น
- ฮาอึนไม่ได้ใส่ใจคำพูดของลูกค้า
👓 สามเดือนเพื่อแว่นตาหนึ่งอัน
저는 얼마 전에 손으로 안경테를 만드는 작은 공방에 다녀왔어요.
เมื่อไม่นานมานี้ ฉันไปเยี่ยมโรงช่างเล็กๆ ที่ทำกรอบแว่นด้วยมือ
그곳에서는 장인 한 분이 두꺼운 판을 직접 자르고 깎아서 안경테를 하나씩 만드세요.
ที่นั่นมีช่างฝีมือคนหนึ่งตัดและเหลาแผ่นวัสดุหนาๆ เอง แล้วทำกรอบแว่นทีละอัน
손님의 얼굴 모양과 코 높이를 재서 만들기 때문에 똑같은 안경테는 하나도 없어요.
เพราะช่างวัดรูปหน้าและความสูงของจมูกลูกค้าก่อนทำ จึงไม่มีกรอบแว่นอันไหนเหมือนกันเลย
공방 주문이 석 달이나 밀려 있더라니까 친구들은 처음에 제 말을 믿지 않았어요.
พอฉันเล่าว่าออร์เดอร์ของโรงช่างคิวยาวถึงสามเดือน เพื่อนๆ ก็ไม่เชื่อในตอนแรก
요즘 같은 시대에 안경 하나를 석 달이나 기다리는 사람이 있을지 의심했던 거예요.
พวกเขาสงสัยว่าสมัยนี้จะมีคนรอแว่นตาอันเดียวนานถึงสามเดือนเชียวหรือ
하지만 장인은 서두르면 편하게 오래 쓸 수 있는 안경이 나오지 않는다고 하셨어요.
แต่ช่างบอกว่าถ้ารีบทำ ก็จะไม่ได้แว่นที่ใส่สบายและใช้ได้นาน
결국 저도 주문을 했고, 이번 겨울에 제 얼굴에 꼭 맞는 안경을 받을 예정이에요.
สุดท้ายฉันก็สั่งทำด้วย และฤดูหนาวนี้จะได้รับแว่นที่พอดีกับหน้าของฉันเป๊ะ
기다리는 시간조차 설레는 물건이 있다는 것을 처음 알게 되었어요.
ฉันเพิ่งรู้เป็นครั้งแรกว่ามีของบางอย่างที่แม้แต่ช่วงเวลารอคอยก็ทำให้ใจเต้นได้
ทำไมกรอบแว่นของโรงช่างนี้จึงไม่เหมือนกันเลย
- เพราะซื้อวัสดุจากที่ต่างกันทุกครั้ง
- เพราะทำให้พอดีกับใบหน้าของลูกค้าแต่ละคน ✓
- เพราะช่างหลายคนช่วยกันทำ
- เพราะลูกค้าวาดแบบเอง
ทำไมเพื่อนๆ จึงไม่เชื่อคำพูดของคนนี้
- เพราะคนนี้ไม่เคยไปโรงช่างนั้น
- เพราะแว่นแพงเกินไป
- เพราะการต้องรอถึงสามเดือนดูแปลก ✓
- เพราะโรงช่างปิดไปแล้ว
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- คนนี้สั่งแว่นแล้วและกำลังรออยู่ ✓
- คนนี้ได้แว่นทันทีที่โรงช่าง
- โรงช่างนี้ทำกรอบแว่นด้วยเครื่องจักร
- เพื่อนๆ ของคนนี้ก็สั่งแว่นด้วย
🔪 มีดจากโรงตีเหล็กในบ้านเกิด
제 고향 읍내에는 아직도 불에 달군 쇠를 두드려 칼과 농기구를 만드는 대장간이 있어요.
ในตัวเมืองเล็กๆ บ้านเกิดของฉันยังมีโรงตีเหล็กที่ตีเหล็กเผาไฟทำมีดและเครื่องมือการเกษตรอยู่
할머니께서는 그 대장간에서 산 부엌칼 하나를 삼십 년 가까이 쓰셨어요.
คุณยายใช้มีดทำครัวเล่มเดียวที่ซื้อจากโรงตีเหล็กนั้นมาเกือบสามสิบปี
그런데 서울 회사의 동료들은 요즘 누가 대장간에서 칼을 사느냐며 웃었어요.
แต่เพื่อนร่วมงานที่บริษัทในโซลหัวเราะ บอกว่าสมัยนี้ใครเขาซื้อมีดจากโรงตีเหล็กกัน
저는 “정말 그 집 칼은 오래 써도 잘 무뎌지지 않더라니까요.” 하고 몇 번이나 말했어요.
ฉันบอกอยู่หลายครั้งว่า “จริงๆ นะ มีดร้านนั้นใช้นานแค่ไหนก็ไม่ค่อยทื่อเลย”
결국 지난 명절에 고향에 내려가서 동료 두 명을 위해 그 대장간에서 칼을 사 왔어요.
สุดท้าย ช่วงเทศกาลครั้งที่แล้วฉันกลับบ้านเกิด แล้วซื้อมีดจากโรงตีเหล็กนั้นมาให้เพื่อนร่วมงานสองคน
대장장이 아저씨는 칼을 건네며 가끔 숫돌에 갈아 주기만 하면 평생 쓸 수 있다고 하셨어요.
ลุงช่างตีเหล็กยื่นมีดให้แล้วบอกว่า แค่ลับกับหินลับมีดบ้างเป็นครั้งคราวก็ใช้ได้ตลอดชีวิต
몇 달 뒤 동료들은 이제 다른 칼은 못 쓰겠다며 저에게 고맙다고 했어요.
ไม่กี่เดือนต่อมา เพื่อนร่วมงานขอบคุณฉัน บอกว่าตอนนี้ใช้มีดเล่มอื่นไม่ได้แล้ว
오래 쓰는 물건에는 만든 사람의 시간과 정성이 담겨 있다는 것을 다시 느꼈어요.
ฉันรู้สึกอีกครั้งว่าของที่ใช้ได้นานนั้นมีเวลาและความตั้งใจของผู้ทำอยู่ในนั้น
ข้อใดถูกต้องเกี่ยวกับคุณยาย
- ทำงานที่โรงตีเหล็กมานาน
- ใช้มีดเล่มเดิมมาเป็นเวลานาน ✓
- ย้ายไปอยู่โซล
- ซื้อมีดใหม่บ่อยๆ
เหตุผลที่คนนี้ซื้อมีดมาให้เพื่อนร่วมงานคือข้อใด
- เพราะเพื่อนร่วมงานขอมีดเป็นของขวัญเทศกาล
- เพราะลุงช่างตีเหล็กให้มีดเป็นของขวัญ
- เพราะอยากให้เห็นว่ามีดจากโรงตีเหล็กดี ✓
- เพราะมีดของเพื่อนร่วมงานหักหมด
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- เพื่อนร่วมงานอยากได้มีดจากโรงตีเหล็กตั้งแต่แรก
- มีดจากโรงตีเหล็กไม่ต้องลับ
- คนนี้ซื้อมีดมาจากโซล
- เพื่อนร่วมงานพอใจกับมีดจากโรงตีเหล็ก ✓
👜 กระเป๋าที่ใช้ได้สิบปี
저는 대학을 졸업하고 취직하면서 좋은 가방을 하나 사고 싶었어요.
ตอนเรียนจบมหาวิทยาลัยและได้งาน ฉันอยากซื้อกระเป๋าดีๆ สักใบ
백화점에서 몇 개를 봤지만 가격에 비해 바느질이 약해 보여서 망설였어요.
ฉันดูไปหลายใบที่ห้างสรรพสินค้า แต่ตะเข็บดูไม่แข็งแรงเมื่อเทียบกับราคา จึงลังเล
그때 사촌 언니가 “그 공방 가방은 좀 비싸도 십 년은 거뜬하더라니깐.” 하며 한 곳을 추천했어요.
ตอนนั้นพี่สาวลูกพี่ลูกน้องแนะนำร้านหนึ่งว่า “บอกเลยนะ กระเป๋าของโรงช่างนั้นถึงจะแพงหน่อยแต่ใช้สิบปีสบายๆ”
언니는 그 공방에서 산 가방을 대학 신입생 때부터 십 년 넘게 들고 다니고 있었어요.
พี่สาวใช้กระเป๋าที่ซื้อจากโรงช่างนั้นมากว่าสิบปีแล้ว ตั้งแต่ตอนเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง
공방에 가 보니 주인은 가죽을 고르는 것부터 손바느질까지 모든 과정을 혼자 하고 있었어요.
พอไปที่โรงช่าง ก็เห็นว่าเจ้าของทำทุกขั้นตอนคนเดียว ตั้งแต่เลือกหนังจนถึงเย็บมือ
게다가 가방이 망가지면 언제든지 가져오라며 평생 수선을 약속해 주었어요.
นอกจากนี้ เจ้าของยังสัญญาว่าจะซ่อมให้ตลอดชีพ บอกว่าถ้ากระเป๋าเสียเมื่อไหร่ก็เอามาได้
가격은 백화점 가방과 비슷했지만, 저는 오래 쓸 수 있다는 점에 마음이 끌렸어요.
ราคาใกล้เคียงกับกระเป๋าในห้าง แต่ฉันใจตรงที่ใช้ได้นาน
결국 저는 첫 월급으로 그 공방에서 제 이름이 새겨진 가방을 주문했어요.
สุดท้ายฉันก็ใช้เงินเดือนแรกสั่งกระเป๋าที่สลักชื่อของฉันจากโรงช่างนั้น
ทำไมคนนี้จึงไม่ซื้อกระเป๋าในห้าง
- เพราะตะเข็บดูไม่แข็งแรง ✓
- เพราะไม่ชอบดีไซน์
- เพราะขนาดเล็กเกินไป
- เพราะไม่มีสีที่ต้องการ
เหตุผลที่พี่สาวลูกพี่ลูกน้องแนะนำโรงช่างนี้คือข้อใด
- เพราะสนิทกับเจ้าของโรงช่าง
- เพราะกระเป๋าของโรงช่างถูกที่สุด
- เพราะตัวเองใช้กระเป๋าของตัวเองมานาน ✓
- เพราะเคยทำงานพาร์ตไทม์ที่โรงช่าง
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- เจ้าของโรงช่างทำงานร่วมกับพนักงานหลายคน
- โรงช่างนี้ซ่อมกระเป๋าให้ตลอดชีพ ✓
- คนนี้ซื้อกระเป๋าแบบเดียวกับพี่สาวลูกพี่ลูกน้อง
- คนนี้สั่งกระเป๋าที่ห้างสรรพสินค้า
📚 ฤดูหนาวที่เงียบที่สุดของร้านหนังสือ
저는 오 년 전부터 주택가 골목에서 작은 동네 서점을 운영하고 있어요.
ฉันเปิดร้านหนังสือเล็กๆ ประจำย่านในซอยย่านที่อยู่อาศัยมาตั้งแต่ห้าปีก่อน
개업 첫해 겨울에도 손님이 적더라마는, 지난겨울처럼 하루 종일 아무도 오지 않은 날은 없었어요.
ฤดูหนาวปีแรกที่เปิดร้านลูกค้าก็น้อย แต่ไม่เคยมีวันที่ไม่มีใครมาเลยทั้งวันเหมือนฤดูหนาวที่แล้ว
추운 날씨에 골목 앞 도로 공사까지 겹쳐서 사람들이 이 길로 잘 다니지 않았기 때문이에요.
เพราะนอกจากอากาศหนาวแล้ว ยังมีการก่อสร้างถนนหน้าซอยซ้อนเข้ามาอีก ผู้คนจึงไม่ค่อยผ่านทางนี้
할 일이 없던 저는 책마다 그 책을 좋아하는 이유를 손글씨 쪽지로 써서 끼워 두었어요.
ฉันที่ไม่มีอะไรทำ จึงเขียนโน้ตด้วยลายมือบอกเหตุผลที่ชอบหนังสือแต่ละเล่มแล้วสอดไว้ในเล่ม
그런데 봄이 되자 그 쪽지를 읽은 손님들이 자기 생각을 적은 답장을 남기기 시작했어요.
แต่พอถึงฤดูใบไม้ผลิ ลูกค้าที่อ่านโน้ตก็เริ่มเขียนตอบกลับบอกความคิดของตัวเองทิ้งไว้
어떤 책에는 서로 모르는 손님들의 쪽지가 열 장 넘게 쌓이기도 했어요.
หนังสือบางเล่มถึงกับมีโน้ตจากลูกค้าที่ไม่รู้จักกันสะสมอยู่กว่าสิบแผ่น
쪽지를 읽으러 일부러 찾아오는 단골도 생겨서 매출도 조금씩 회복됐어요.
ยังมีลูกค้าประจำที่ตั้งใจมาเพื่ออ่านโน้ตโดยเฉพาะ ยอดขายก็ค่อยๆ ฟื้นตัว
저는 작은 서점이 책만 파는 곳이 아니라 사람을 이어 주는 곳이라는 것을 깨달았어요.
ฉันตระหนักว่าร้านหนังสือเล็กๆ ไม่ใช่แค่ที่ขายหนังสือ แต่เป็นที่ที่เชื่อมผู้คนเข้าด้วยกัน
ทำไมฤดูหนาวที่แล้วลูกค้าของร้านหนังสือจึงลดลง
- เพราะร้านหนังสือย้ายไปที่อื่น
- เพราะราคาหนังสือแพงขึ้นกะทันหัน
- เพราะร้านหนังสือปิดบ่อยในฤดูหนาว
- เพราะอากาศหนาวและยังมีการก่อสร้างถนนซ้อนเข้ามา ✓
หลังเข้าฤดูใบไม้ผลิ ร้านหนังสือมีการเปลี่ยนแปลงอะไร
- ลูกค้าเขียนตอบโน้ตทิ้งไว้ ✓
- การก่อสร้างถนนหน้าร้านเริ่มขึ้นอีกครั้ง
- เจ้าของร้านเลิกเขียนโน้ต
- ลูกค้าเอาโน้ตไปหมด
ผู้เขียนอยากบอกอะไรมากที่สุด
- ฤดูหนาวควรปิดร้านหนังสือ
- ซื้อหนังสือทางอินเทอร์เน็ตสะดวกกว่า
- ไม่ควรสอดอะไรไว้ในหนังสือ
- ร้านหนังสือเล็กๆ สามารถเป็นที่ที่เชื่อมผู้คนเข้าด้วยกันได้ ✓
🪵 เขียงอีกสองอัน
현우 씨는 퇴근 후에 작은 작업실에서 나무 도마를 만들어 인터넷으로 팔고 있어요.
หลังเลิกงาน ฮยอนอูทำเขียงไม้ในห้องทำงานเล็กๆ แล้วขายทางอินเทอร์เน็ต
그는 도마마다 나뭇결을 살려서 손으로 다듬고, 기름을 여러 번 발라 마무리해요.
เขาขัดเขียงแต่ละอันด้วยมือให้เห็นลายไม้ แล้วทาน้ำมันหลายรอบเพื่อเก็บงาน
하지만 공장에서 만든 도마보다 값이 비싸서 처음에는 주문이 거의 없었어요.
แต่เพราะราคาแพงกว่าเขียงที่ผลิตจากโรงงาน ตอนแรกจึงแทบไม่มีคนสั่งเลย
그러던 중 첫 손님이 몇 주 뒤에 다시 연락을 해 왔어요.
แล้วไม่กี่สัปดาห์ต่อมา ลูกค้าคนแรกก็ติดต่อมาอีกครั้ง
그 손님은 직접 써 보니 칼자국이 잘 안 남고 가볍더라며 같은 도마를 두 개 더 주문했어요.
ลูกค้าคนนั้นบอกว่าพอลองใช้เองแล้วพบว่าเบาและแทบไม่มีรอยมีด จึงสั่งเขียงแบบเดียวกันเพิ่มอีกสองอัน
하나는 결혼하는 동생에게, 하나는 어머니께 선물하겠다고 했어요.
เธอบอกว่าอันหนึ่งจะให้น้องชายที่กำลังจะแต่งงาน อีกอันจะให้แม่
그 후 그 손님이 남긴 정성스러운 후기 덕분에 주문이 조금씩 늘기 시작했어요.
หลังจากนั้น ด้วยรีวิวอย่างตั้งใจที่ลูกค้าคนนั้นเขียนไว้ คำสั่งซื้อก็เริ่มเพิ่มขึ้นทีละนิด
현우 씨는 요즘 내년에 회사를 그만두고 작업실을 제대로 열 계획을 세우고 있어요.
ช่วงนี้ฮยอนอูกำลังวางแผนจะลาออกจากบริษัทปีหน้าและเปิดห้องทำงานอย่างจริงจัง
ทำไมลูกค้าคนแรกจึงสั่งเขียงเพิ่ม
- เพราะราคาเขียงถูกลง
- เพราะลองใช้เองแล้วถูกใจ ✓
- เพราะเขียงที่ซื้อครั้งแรกแตก
- เพราะฮยอนอูขอร้อง
ทำไมตอนแรกจึงแทบไม่มีคนสั่ง
- เพราะเขียงหนักเกินไป
- เพราะเขาไม่ได้ขายทางอินเทอร์เน็ต
- เพราะแพงกว่าเขียงจากโรงงาน ✓
- เพราะมองไม่เห็นลายไม้
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ตอนนี้ฮยอนอูยังทำงานที่บริษัทอยู่ ✓
- ฮยอนอูลาออกจากบริษัทแล้ว
- ลูกค้าคนแรกใช้เขียงทั้งหมดเอง
- ฮยอนอูทำเขียงด้วยเครื่องจักร
🍓 การโต้เถียงเรื่องสตรอว์เบอร์รี
수아 씨와 친구 성민 씨는 일 년 전에 함께 수제 잼을 만드는 작은 회사를 차렸어요.
เมื่อหนึ่งปีก่อน ซูอากับซองมินเพื่อนของเธอร่วมกันเปิดบริษัทเล็กๆ ที่ทำแยมโฮมเมด
두 사람은 처음부터 근처 농장에서 직접 받은 과일만 쓰기로 약속했어요.
ตั้งแต่แรก ทั้งสองคนสัญญากันว่าจะใช้แต่ผลไม้ที่รับตรงจากฟาร์มใกล้ๆ เท่านั้น
그런데 올봄 딸기 값이 오르자 성민 씨가 값이 싼 수입 딸기로 바꾸자고 했어요.
แต่ฤดูใบไม้ผลินี้ พอราคาสตรอว์เบอร์รีขึ้น ซองมินก็เสนอให้เปลี่ยนไปใช้สตรอว์เบอร์รีนำเข้าที่ราคาถูก
수아 씨는 “지난번엔 농장 딸기가 제일 향이 좋더라면서 왜 이제 와서 바꾸자는 거야?” 하고 따졌어요.
ซูอาต่อว่าว่า “คราวก่อนนายบอกเองว่าสตรอว์เบอร์รีจากฟาร์มหอมที่สุด แล้วทำไมตอนนี้ถึงจะเปลี่ยนล่ะ”
성민 씨는 한숨을 쉬며 이대로 가면 회사 통장이 곧 바닥난다고 털어놓았어요.
ซองมินถอนหายใจแล้วสารภาพว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เงินในบัญชีบริษัทจะหมดในไม่ช้า
두 사람은 밤늦게까지 이야기한 끝에 병 크기를 조금 줄이고 농장 딸기를 계속 쓰기로 했어요.
หลังจากคุยกันจนดึก ทั้งสองคนก็ตัดสินใจลดขนาดขวดลงเล็กน้อยและใช้สตรอว์เบอร์รีจากฟาร์มต่อไป
또 병에 농장 이름과 딸기를 딴 날짜를 적어서 정직한 재료라는 점을 강조했어요.
นอกจากนี้ยังเขียนชื่อฟาร์มและวันที่เก็บสตรอว์เบอร์รีไว้บนขวด เพื่อเน้นว่าใช้วัตถุดิบอย่างซื่อตรง
다행히 손님들은 그 정직함을 좋게 봐 주었고, 판매량도 줄지 않았어요.
โชคดีที่ลูกค้ามองความซื่อตรงนั้นในแง่ดี และยอดขายก็ไม่ลดลง
ทำไมซองมินจึงอยากเปลี่ยนไปใช้สตรอว์เบอร์รีนำเข้า
- เพราะกลิ่นของสตรอว์เบอร์รีจากฟาร์มอ่อนลง
- เพราะราคาสตรอว์เบอร์รีขึ้นจนเงินไม่พอ ✓
- เพราะลูกค้าอยากได้สตรอว์เบอร์รีนำเข้า
- เพราะฟาร์มเลิกปลูกสตรอว์เบอร์รี
เหตุผลที่ซูอาต่อว่าซองมินคือข้อใด
- เพราะซองมินแอบใช้เงินในบัญชี
- เพราะซองมินมาสายกว่าเวลานัด
- เพราะซองมินพูดไม่ตรงกับที่เคยพูดไว้ก่อนหน้า ✓
- เพราะซองมินทำขวดแยมแตก
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ทั้งสองคนทำแยมด้วยสตรอว์เบอร์รีนำเข้า
- ยอดขายแยมลดลงอย่างมาก
- ทั้งสองคนตัดสินใจเลิกกิจการบริษัท
- ทั้งสองคนลดขนาดขวดแยมลง ✓
🧼 ก่อนเปิดร้านสบู่
다은 씨는 피부가 예민한 동생을 위해 천연 재료로 비누를 만들기 시작했어요.
ดาอึนเริ่มทำสบู่จากวัตถุดิบธรรมชาติเพื่อน้องสาวที่ผิวแพ้ง่าย
동생이 그 비누를 좋아하자 주변 사람들도 하나둘 비누를 부탁하기 시작했어요.
พอน้องสาวชอบสบู่นั้น คนรอบข้างก็เริ่มขอสบู่ทีละคนสองคน
그래서 다은 씨는 작은 비누 가게를 열기로 마음먹고 창업한 선배들을 찾아갔어요.
ดาอึนจึงตัดสินใจเปิดร้านสบู่เล็กๆ และไปหารุ่นพี่ที่เคยเริ่มธุรกิจของตัวเอง
선배들은 첫해에는 월세를 내기도 벅차더라지만, 다은 씨는 쉽게 포기하고 싶지 않았어요.
รุ่นพี่บอกว่าปีแรกแค่จ่ายค่าเช่ายังลำบาก แต่ดาอึนไม่อยากยอมแพ้ง่ายๆ
그래서 바로 가게를 열지 않고 먼저 동네 벼룩시장에서 비누를 팔아 보며 손님들의 반응을 살폈어요.
เธอจึงยังไม่เปิดร้านทันที แต่ลองขายสบู่ที่ตลาดนัดของมือสองในละแวกบ้านก่อน เพื่อดูปฏิกิริยาของลูกค้า
석 달 동안 어떤 향이 인기가 있는지, 가격은 얼마가 적당한지 꼼꼼히 기록했어요.
ตลอดสามเดือน เธอจดบันทึกอย่างละเอียดว่ากลิ่นไหนได้รับความนิยม และราคาเท่าไรจึงเหมาะสม
그 기록 덕분에 다은 씨는 필요 없는 재료를 줄이고 인기 있는 제품에 집중할 수 있었어요.
ด้วยบันทึกนั้น ดาอึนจึงลดวัตถุดิบที่ไม่จำเป็นและมุ่งไปที่สินค้าที่ได้รับความนิยมได้
다음 달이면 드디어 다은 씨의 이름을 건 작은 가게가 문을 열어요.
เดือนหน้า ร้านเล็กๆ ที่ใช้ชื่อของดาอึนก็จะเปิดในที่สุด
ทำไมดาอึนจึงเริ่มทำสบู่
- เพื่อน้องสาวที่ผิวแพ้ง่าย ✓
- เพราะรุ่นพี่แนะนำร้านสบู่
- เพราะอยากหาเงินที่ตลาดนัดของมือสอง
- เพราะได้รับสบู่เป็นของขวัญจากคนรอบข้าง
รุ่นพี่เล่าประสบการณ์อะไรให้ดาอึนฟัง
- ว่าสบู่ขายไม่ได้ที่ตลาดนัดของมือสอง
- ว่าวัตถุดิบธรรมชาติหายาก
- ว่าปีแรกแค่จ่ายค่าเช่ายังลำบาก ✓
- ว่าร้านต้องเปิดที่ถนนใหญ่
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ดาอึนฟังรุ่นพี่แล้วล้มเลิกการเริ่มธุรกิจ
- ดาอึนดูปฏิกิริยาของลูกค้าก่อนเปิดร้าน ✓
- ร้านของดาอึนเปิดมาได้หนึ่งปีแล้ว
- ดาอึนตัดสินใจซื้อวัตถุดิบมากกว่าเดิม
✏️ ร้านเครื่องเขียนอยู่รอดมาได้อย่างไร
재원 씨는 초등학교 앞에서 이십 년째 작은 문구점을 하고 있어요.
แจวอนเปิดร้านเครื่องเขียนเล็กๆ หน้าโรงเรียนประถมมายี่สิบปีแล้ว
몇 년 전부터 아이들이 줄고 인터넷으로 학용품을 사는 집이 늘면서 매출이 크게 떨어졌어요.
ตั้งแต่ไม่กี่ปีก่อน เด็กๆ น้อยลงและบ้านที่ซื้ออุปกรณ์การเรียนทางอินเทอร์เน็ตมากขึ้น ยอดขายจึงลดลงอย่างมาก
주변에서는 값을 내려 보라고 했지만, 재원 씨는 고개를 저었어요.
คนรอบข้างบอกให้ลองลดราคาดู แต่แจวอนส่ายหน้า
지금 값을 조금 내린댔자 큰 인터넷 쇼핑몰과 경쟁하기는 어렵다고 생각했기 때문이에요.
เพราะเขาคิดว่าต่อให้ตอนนี้ลดราคาลงนิดหน่อย ก็ยากที่จะแข่งกับร้านค้าออนไลน์ใหญ่ๆ
그 대신 재원 씨는 인터넷에서는 할 수 없는 일을 찾기 시작했어요.
แจวอนกลับเริ่มมองหาสิ่งที่ทำทางอินเทอร์เน็ตไม่ได้แทน
준비물을 깜빡한 아이들에게 필요한 물건을 빌려주고, 방학에는 무료 만들기 교실을 열었어요.
เขาให้เด็กที่ลืมอุปกรณ์การเรียนยืมของที่จำเป็น และเปิดชั้นเรียนงานประดิษฐ์ฟรีในช่วงปิดเทอม
그러자 아이들뿐 아니라 부모들도 이 문구점을 동네의 쉼터처럼 여기게 되었어요.
แล้วไม่เพียงแต่เด็กๆ พ่อแม่ก็มองร้านเครื่องเขียนนี้เหมือนเป็นที่พักใจของละแวกบ้าน
재원 씨는 작은 가게가 살아남으려면 싸게 파는 것보다 믿을 수 있는 이웃이 되어야 한대요.
แจวอนบอกว่าร้านเล็กๆ จะอยู่รอดได้ต้องเป็นเพื่อนบ้านที่ไว้ใจได้ มากกว่าขายของราคาถูก
ทำไมยอดขายของร้านเครื่องเขียนจึงลดลง
- เพราะโรงเรียนย้ายไปย่านอื่น
- เพราะของในร้านเครื่องเขียนราคาขึ้นมาก
- เพราะแจวอนปิดร้านบ่อย
- เพราะบ้านที่ซื้ออุปกรณ์การเรียนทางอินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้น ✓
ทำไมแจวอนจึงไม่ลดราคา
- เพราะเห็นว่าลดราคาไปก็ไม่มีประโยชน์ ✓
- เพราะราคาถูกพออยู่แล้ว
- เพราะพ่อแม่คัดค้านการลดราคา
- เพราะอยากขายของให้แพงขึ้น
ใจความสำคัญของเรื่องนี้คือข้อใด
- ร้านเล็กๆ ต้องขายถูกที่สุดจึงจะอยู่รอด
- ร้านเครื่องเขียนต้องเริ่มขายทางอินเทอร์เน็ต
- เด็กๆ ควรเตรียมอุปกรณ์การเรียนเอง
- ร้านเล็กๆ ต้องเป็นเพื่อนบ้านที่ไว้ใจได้ ✓
💍 แหวนเงินที่ใช้เวลาสี่ชั่วโมง
지난 토요일에 저는 친구와 함께 은반지를 직접 만드는 공방 수업에 참여했어요.
เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว ฉันไปเข้าคลาสทำแหวนเงินด้วยตัวเองที่โรงช่างกับเพื่อน
은으로 된 가는 막대를 불에 달구고 망치로 두드려 둥글게 만드는 과정이었어요.
ขั้นตอนคือเผาแท่งเงินเส้นเล็กๆ ให้ร้อนแล้วใช้ค้อนตีให้เป็นวงกลม
공방 선생님은 초보자도 두 시간이면 완성한댔는데, 저는 네 시간이 넘게 걸렸어요.
ครูที่โรงช่างบอกว่ามือใหม่ก็ทำเสร็จได้ในสองชั่วโมง แต่ฉันใช้เวลาเกินสี่ชั่วโมง
반지 크기를 맞추다가 두 번이나 너무 작게 만들어서 처음부터 다시 해야 했거든요.
เพราะตอนปรับขนาดแหวน ฉันทำเล็กเกินไปถึงสองครั้งจนต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น
옆자리 친구는 벌써 다 끝냈지만 제가 완성할 때까지 옆에서 기다려 주었어요.
เพื่อนที่นั่งข้างๆ ทำเสร็จไปแล้ว แต่ก็รออยู่ข้างๆ จนกว่าฉันจะทำเสร็จ
선생님은 제 반지에 남은 망치 자국을 보시더니 이것도 손으로 만든 반지의 멋이라고 하셨어요.
ครูมองรอยค้อนที่เหลืออยู่บนแหวนของฉันแล้วบอกว่านี่ก็เป็นเสน่ห์ของแหวนที่ทำด้วยมือ
완성된 반지는 조금 투박하지만, 세상에 하나뿐인 반지라서 볼 때마다 뿌듯해요.
แหวนที่ทำเสร็จแล้วออกจะหยาบไปหน่อย แต่เพราะเป็นแหวนวงเดียวในโลก ฉันจึงภูมิใจทุกครั้งที่มอง
이 경험 후로 저는 손으로 만든 물건이 왜 비싼지 조금은 이해하게 되었어요.
หลังจากประสบการณ์ครั้งนี้ ฉันก็เข้าใจขึ้นมาบ้างว่าทำไมของที่ทำด้วยมือถึงแพง
ทำไมคนนี้จึงใช้เวลาทำแหวนนาน
- เพราะไม่เข้าใจคำอธิบายของครู
- เพราะทำแหวนเล็กเกินไปถึงสองครั้ง ✓
- เพราะแท่งเงินละลายในไฟ
- เพราะทำแหวนให้เพื่อนแทน
ครูพูดถึงแหวนว่าอย่างไร
- บอกให้ปรับขนาดแหวนใหม่ตั้งแต่ต้น
- บอกว่าต้องขัดรอยค้อนออกให้เรียบ
- บอกว่ารอยค้อนก็เป็นเสน่ห์ของแหวนที่ทำด้วยมือ ✓
- บอกว่าต้องทำให้เสร็จภายในสองชั่วโมงให้ได้
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- เพื่อนทำแหวนเสร็จก่อนคนนี้ ✓
- คนนี้ทำแหวนเสร็จในสองชั่วโมง
- คนนี้ไปเข้าคลาสที่โรงช่างคนเดียว
- แหวนที่ทำเสร็จเรียบเนียนและไม่มีตำหนิ
☂️ แผงซ่อมร่มของคุณตา
저희 할아버지는 사십 년 동안 시장 입구에서 우산을 고치는 일을 하셨어요.
คุณตาของฉันซ่อมร่มอยู่ที่ทางเข้าตลาดมาสี่สิบปี
요즘은 우산이 싸서 고장 나면 버리고 새로 사는 사람이 많아요.
สมัยนี้ร่มราคาถูก หลายคนพอร่มเสียก็ทิ้งแล้วซื้อใหม่
그래도 할아버지는 살이 하나 부러진 우산도 절대 대충 고치지 않으셨어요.
ถึงอย่างนั้น ต่อให้เป็นร่มที่ซี่หักแค่ซี่เดียว คุณตาก็ไม่เคยซ่อมแบบลวกๆ เลย
우산 하나 고치는 일에 무슨 큰 의미가 있을까마는, 할아버지께는 모든 우산이 소중했어요.
การซ่อมร่มคันเดียวจะมีความหมายอะไรมากมาย แต่สำหรับคุณตา ร่มทุกคันล้วนมีค่า
할아버지는 손님마다 그 우산에 얽힌 사연을 듣고 기억해 두셨어요.
คุณตาฟังเรื่องราวที่ผูกพันกับร่มของลูกค้าแต่ละคนแล้วจดจำไว้
돌아가신 어머니가 남긴 우산이라며 울면서 찾아온 손님도 있었대요.
ได้ยินว่ามีลูกค้าคนหนึ่งร้องไห้มาหาด้วย บอกว่าเป็นร่มที่แม่ผู้ล่วงลับทิ้งไว้ให้
할아버지가 은퇴하신 뒤로는 제가 할아버지께 배운 대로 가족들의 우산을 직접 고쳐 써요.
ตั้งแต่คุณตาเกษียณ ฉันก็ซ่อมร่มของคนในครอบครัวเองตามที่คุณตาสอนไว้
우산을 고칠 때마다 물건을 고치는 일이 결국 사람의 마음을 돌보는 일이라는 것을 느껴요.
ทุกครั้งที่ซ่อมร่ม ฉันรู้สึกว่าการซ่อมสิ่งของแท้จริงแล้วก็คือการดูแลจิตใจของผู้คน
คุณตาทำงานอะไร
- ขายร่มใหม่ในตลาด
- ซ่อมร่มที่ทางเข้าตลาด ✓
- ทำงานที่โรงงานร่มมานาน
- ซ่อมรองเท้าที่ทางเข้าตลาด
เหตุผลที่คุณตาไม่เคยซ่อมร่มแบบลวกๆ คือข้อใด
- เพราะอยากได้ค่าซ่อมเยอะๆ
- เพราะลูกค้าบ่นบ่อย
- เพราะเห็นว่าร่มทุกคันมีค่า ✓
- เพราะร่มใหม่แพงเกินไป
ผู้เขียนอยากบอกอะไรมากที่สุด
- ร่มที่เสียแล้วซื้อใหม่ดีกว่า
- ของเก่าควรทิ้งให้หมด
- การซ่อมร่มทำเงินได้มาก
- การซ่อมสิ่งของคือการดูแลจิตใจของผู้คน ✓