บทอ่านระดับ TOPIK II ในหมวด “ศิลปะ” 20 บท แต่ละบทมีคำแปลรายประโยคและคำถามวัดความเข้าใจ
📜 จดหมายเก่าที่ได้รับชีวิตใหม่
우리 동네에는 작은 향토 박물관이 하나 있어요.
ในละแวกบ้านของเรามีพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเล็กๆ อยู่แห่งหนึ่ง
그곳에는 마을 사람들이 오래전에 주고받은 편지가 수백 통 보관되어 있어요.
ที่นั่นเก็บรักษาจดหมายหลายร้อยฉบับที่ชาวบ้านเคยส่งถึงกันเมื่อนานมาแล้ว
하지만 종이가 너무 낡아서 관람객이 직접 만져 볼 수는 없었어요.
แต่กระดาษเก่ามากจนผู้เข้าชมไม่สามารถจับดูเองได้
그래서 올해 박물관은 편지를 한 장씩 스캔해서 온라인에 공개하기로 했어요.
ปีนี้พิพิธภัณฑ์จึงตัดสินใจสแกนจดหมายทีละฉบับแล้วเผยแพร่ทางออนไลน์
편지를 디지털로 기록함으로써 원본을 보호하면서도 누구나 읽을 수 있게 된 거예요.
การบันทึกจดหมายในรูปแบบดิจิทัลช่วยปกป้องต้นฉบับไว้ได้ พร้อมกับทำให้ใครก็อ่านได้
공개 후에는 멀리 사는 후손들이 할아버지의 글씨를 찾았다는 연락을 보내오기도 했어요.
หลังเผยแพร่ ยังมีลูกหลานที่อยู่ไกลติดต่อมาบอกว่าเจอลายมือของคุณปู่ด้วย
작은 박물관이 마을의 기억을 새로운 방식으로 지켜 나가고 있는 셈이에요.
อาจกล่าวได้ว่าพิพิธภัณฑ์เล็กๆ แห่งนี้กำลังรักษาความทรงจำของหมู่บ้านด้วยวิธีใหม่
ปีนี้พิพิธภัณฑ์ตัดสินใจทำอะไร
- ตัดสินใจสแกนจดหมายแล้วเผยแพร่ทางออนไลน์ ✓
- ให้ผู้เข้าชมจับดูจดหมายได้
- ตัดสินใจส่งจดหมายไปยังพิพิธภัณฑ์อื่น
- ตัดสินใจรับจดหมายฉบับใหม่จากชาวบ้าน
ทำไมจึงบันทึกจดหมายในรูปแบบดิจิทัล
- เพื่อทิ้งจดหมายกระดาษทั้งหมด
- เพื่อลดจำนวนผู้เข้าชม
- เพื่อเผยแพร่โดยยังปกป้องต้นฉบับไว้ ✓
- เพื่อขายจดหมายในราคาแพง
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- จดหมายในพิพิธภัณฑ์ล้วนเขียนขึ้นเมื่อไม่นานมานี้
- ลูกหลานเจอจดหมายของครอบครัวทางออนไลน์ ✓
- เดิมผู้เข้าชมจับดูจดหมายได้อย่างอิสระ
- พิพิธภัณฑ์มีขนาดใหญ่จึงมีจดหมายมาก
🎨 การบูรณะภาพจิตรกรรมฝาผนังในตลาด
시장 입구에는 삼십 년 전에 화가들이 그린 커다란 벽화가 있어요.
ที่ทางเข้าตลาดมีภาพจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ที่เหล่าจิตรกรวาดไว้เมื่อสามสิบปีก่อน
이 벽화는 오랫동안 상인들과 손님들에게 사랑을 받아 왔어요.
ภาพนี้เป็นที่รักของพ่อค้าแม่ค้าและลูกค้ามาเป็นเวลานาน
그런데 여름마다 계속된 비와 습기로 말미암아 물감이 벗겨지고 색이 바랬어요.
แต่ด้วยฝนและความชื้นที่เกิดขึ้นทุกฤดูร้อน สีจึงลอกและซีดจางลง
결국 지난봄 구청은 미술 대학 학생들과 함께 벽화를 복원하기로 했어요.
ในที่สุดเมื่อฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว สำนักงานเขตก็ตัดสินใจบูรณะภาพร่วมกับนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะ
학생들은 옛 사진을 참고해서 원래 색을 최대한 비슷하게 되살렸어요.
นักศึกษาใช้ภาพถ่ายเก่าเป็นแนวทาง แล้วฟื้นสีดั้งเดิมให้ใกล้เคียงที่สุด
그리고 다시 손상되지 않도록 표면에 보호제도 꼼꼼히 발랐어요.
และยังทาสารเคลือบป้องกันบนพื้นผิวอย่างพิถีพิถันเพื่อไม่ให้เสียหายอีก
새로워진 벽화 앞에서는 요즘 사진을 찍는 사람들이 부쩍 늘었어요.
ช่วงนี้มีคนมาถ่ายรูปหน้าภาพที่ได้รับการบูรณะใหม่เพิ่มขึ้นมาก
상인들은 시장이 다시 밝아진 것 같다며 무척 기뻐하고 있어요.
พ่อค้าแม่ค้าดีใจมาก บอกว่าตลาดดูสดใสขึ้นอีกครั้ง
ทำไมภาพจิตรกรรมฝาผนังจึงเสียหาย
- พ่อค้าแม่ค้าติดโฆษณาทับภาพ
- นักศึกษาลงสีผิด
- ผู้คนขูดผนังระหว่างถ่ายรูป
- สีลอกเพราะฝนและความชื้น ✓
นักศึกษาฟื้นสีดั้งเดิมด้วยวิธีใด
- ใช้ภาพถ่ายเก่าเป็นแนวทาง ✓
- ถามเรื่องสีจากพ่อค้าแม่ค้า
- ไปพบจิตรกรที่วาดภาพนี้ในตอนแรก
- เลือกสีใหม่ตามใจชอบ
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ภาพนี้ถูกวาดขึ้นครั้งแรกเมื่อปีที่แล้ว
- สำนักงานเขตลบภาพเดิมแล้ววาดใหม่
- พ่อค้าแม่ค้าไม่ชอบภาพที่บูรณะแล้ว
- หลังบูรณะ มีคนมาชมภาพเพิ่มขึ้น ✓
✍️ ต้นฉบับที่แก้ทั้งคืน
서연 씨는 회사에 다니면서 틈틈이 단편 소설을 써 왔어요.
ซอยอนทำงานบริษัทไปด้วย และเขียนเรื่องสั้นในเวลาว่างมาตลอด
올해도 한 신문사의 신춘문예 공모전에 작품을 보냈어요.
ปีนี้เธอก็ส่งผลงานเข้าประกวดวรรณกรรมต้นปีของหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งอีก
마감 전날까지 밤을 새우며 원고를 몇 번이나 고쳤건만 이번에도 당선되지 못했어요.
ถึงจะอดนอนแก้ต้นฉบับหลายรอบจนถึงวันก่อนปิดรับ แต่ครั้งนี้ก็ยังไม่ได้รับคัดเลือก
발표를 확인한 날, 서연 씨는 한동안 아무것도 쓰고 싶지 않았어요.
วันที่ดูผลประกาศ ซอยอนไม่อยากเขียนอะไรเลยไปพักหนึ่ง
그러다 심사평을 읽고 자신의 작품이 마지막까지 논의되었다는 사실을 알게 됐어요.
ต่อมาเมื่ออ่านความเห็นของกรรมการ เธอก็รู้ว่าผลงานของตัวเองได้รับการพิจารณาจนถึงรอบสุดท้าย
심사 위원은 인물의 감정이 섬세하지만 결말이 급하다고 적었어요.
กรรมการเขียนว่าอารมณ์ของตัวละครละเอียดอ่อน แต่ตอนจบรีบร้อนเกินไป
그 말을 읽고 나니 무엇을 고쳐야 할지 오히려 분명해졌어요.
พออ่านแล้ว เธอกลับรู้ชัดขึ้นว่าต้องแก้ตรงไหน
서연 씨는 다시 책상 앞에 앉아 결말부터 새로 쓰기 시작했어요.
ซอยอนกลับมานั่งที่โต๊ะอีกครั้ง และเริ่มเขียนใหม่โดยเริ่มจากตอนจบ
กรรมการพูดถึงผลงานของซอยอนว่าอย่างไร
- บอกว่าตัวละครขาดอารมณ์ความรู้สึก
- บอกว่าตอนจบรีบร้อนเกินไป ✓
- บอกว่าประโยคยาวเกินไป
- บอกว่าควรเปลี่ยนชื่อเรื่อง
ทำไมซอยอนจึงกลับมาเขียนอีกครั้ง
- เพราะได้รับคัดเลือกในการประกวด
- เพราะลาออกจากบริษัท
- เพราะรู้ชัดแล้วว่าต้องแก้ตรงไหน ✓
- เพราะหนังสือพิมพ์ขอต้นฉบับ
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ผลงานของซอยอนผ่านเข้าถึงการพิจารณารอบสุดท้าย ✓
- ซอยอนส่งผลงานเข้าประกวดเป็นครั้งแรก
- ซอยอนแก้ต้นฉบับหลังหมดเขตส่ง
- ซอยอนตัดสินใจเลิกเขียนนิยาย
🎸 จากริมแม่น้ำสู่เวที
도윤 씨는 대학 시절부터 주말마다 강변 공원에서 기타를 치며 노래했어요.
ตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย โดยุนเล่นกีตาร์และร้องเพลงที่สวนริมแม่น้ำทุกสุดสัปดาห์
처음에는 발걸음을 멈추는 사람이 거의 없어서 혼자 연주하는 날이 많았어요.
ตอนแรกแทบไม่มีใครหยุดฟัง หลายวันเขาจึงเล่นอยู่คนเดียว
그래도 그는 직접 만든 노래를 꾸준히 불렀고, 조금씩 단골 관객이 생겼어요.
ถึงอย่างนั้นเขาก็ร้องเพลงที่แต่งเองอย่างสม่ำเสมอ และค่อยๆ มีผู้ชมประจำ
어느 날 한 관객이 그의 공연 영상을 인터넷에 올렸는데, 그 영상이 크게 화제가 됐어요.
วันหนึ่งผู้ชมคนหนึ่งโพสต์คลิปการแสดงของเขาลงอินเทอร์เน็ต แล้วคลิปนั้นก็กลายเป็นกระแสอย่างมาก
그 후 공원에는 그의 노래를 들으려는 사람들이 매주 수백 명씩 모였어요.
หลังจากนั้นทุกสัปดาห์จะมีคนหลายร้อยคนมารวมตัวที่สวนเพื่อฟังเพลงของเขา
결국 그는 지역 문화 재단의 초청을 받아 시립 공연장 무대에 서기에 이르렀어요.
ในที่สุดเขาก็ได้รับเชิญจากมูลนิธิวัฒนธรรมท้องถิ่น จนได้ขึ้นเวทีหอแสดงดนตรีของเมือง
공연 날, 그는 강변에서 처음 부른 노래로 무대를 시작했어요.
ในวันแสดง เขาเปิดเวทีด้วยเพลงแรกที่เคยร้องที่ริมแม่น้ำ
객석에는 초창기부터 그를 응원해 온 단골 관객들도 앉아 있었어요.
ในที่นั่งผู้ชมก็มีผู้ชมประจำที่เชียร์เขามาตั้งแต่แรกนั่งอยู่ด้วย
อะไรทำให้การแสดงของโดยุนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง
- มูลนิธิวัฒนธรรมจัดการแสดงที่สวน
- ผู้ชมคนหนึ่งโพสต์คลิปการแสดงลงอินเทอร์เน็ต ✓
- โดยุนออกรายการโทรทัศน์
- โดยุนร้องเพลงกับนักร้องชื่อดัง
เพลงแรกที่โดยุนร้องที่หอแสดงดนตรีของเมืองคือเพลงอะไร
- เพลงดังที่ผู้ชมขอ
- เพลงใหม่ที่แต่งขึ้นเพื่อการแสดง
- เพลงแรกที่เคยร้องที่ริมแม่น้ำ ✓
- เพลงสุดท้ายที่ร้องในคลิป
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- โดยุนร้องแต่เพลงของนักร้องคนอื่น
- โดยุนเริ่มแสดงหลังเรียนจบมหาวิทยาลัย
- ผู้ชมรุ่นแรกไม่ได้มาที่หอแสดงดนตรี
- ตอนแรกมีคนฟังเพลงของโดยุนน้อย ✓
🍑 ภาพวาดที่น่ากินจนอยากหยิบ
지난 주말에 하은 씨는 친구와 함께 정물화 특별전에 다녀왔어요.
เมื่อสุดสัปดาห์ที่แล้ว ฮาอึนไปดูนิทรรศการพิเศษภาพหุ่นนิ่งกับเพื่อน
전시실에는 과일과 빵, 떡 같은 음식을 그린 그림이 가득 걸려 있었어요.
ในห้องจัดแสดงมีภาพวาดอาหารอย่างผลไม้ ขนมปัง และขนมต๊อกแขวนอยู่เต็มไปหมด
특히 한 그림 속 복숭아는 껍질의 솜털까지 보일 만큼 섬세하게 그려져 있었어요.
โดยเฉพาะลูกพีชในภาพหนึ่งวาดไว้อย่างละเอียดจนมองเห็นแม้แต่ขนอ่อนบนเปลือก
복숭아가 어찌나 먹음직한지 친구는 그림 앞에서 배가 고프다며 웃었어요.
ลูกพีชดูน่ากินมากจนเพื่อนหัวเราะอยู่หน้าภาพแล้วบอกว่าหิว
해설사는 화가가 같은 과일을 수십 번 관찰하며 빛의 변화를 연구했다고 설명했어요.
ผู้บรรยายอธิบายว่าจิตรกรสังเกตผลไม้ชนิดเดียวกันหลายสิบครั้งเพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของแสง
그 말을 듣고 나니 그림 속 과일이 단순한 음식이 아니라 시간의 기록처럼 보였어요.
พอได้ฟังแล้ว ผลไม้ในภาพก็ไม่ได้ดูเป็นแค่อาหาร แต่ดูเหมือนบันทึกของกาลเวลา
전시를 보고 나온 두 사람은 근처 시장에서 복숭아를 한 봉지 샀어요.
พอดูนิทรรศการเสร็จ ทั้งสองก็ซื้อลูกพีชหนึ่งถุงที่ตลาดใกล้ๆ
ทำไมเพื่อนจึงบอกว่าหิวตอนอยู่หน้าภาพ
- เพราะลูกพีชในภาพดูน่ากิน ✓
- เพราะมาดูนิทรรศการโดยไม่ได้กินข้าวเที่ยง
- เพราะในห้องจัดแสดงมีกลิ่นอาหาร
- เพราะผู้บรรยายอธิบายรสชาติของลูกพีช
ตามคำอธิบายของผู้บรรยาย จิตรกรวาดภาพอย่างไร
- ดูภาพถ่ายแล้ววาดอย่างรวดเร็ว
- ซื้อผลไม้มากินไปวาดไป
- สังเกตผลไม้ชนิดเดียวกันหลายครั้ง ✓
- วาดจากความจำล้วนๆ โดยไม่มีผลไม้
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ในห้องจัดแสดงมีภาพทิวทัศน์มากที่สุด
- ทั้งสองซื้อลูกพีชหลังดูนิทรรศการ ✓
- ฮาอึนไปดูนิทรรศการคนเดียว
- ลูกพีชในภาพวาดไว้อย่างลวกๆ
🌙 หอศิลป์เปิดถึงดึกทุกวันศุกร์
시립 미술관이 다음 달부터 매주 금요일 밤 아홉 시까지 문을 연다고 발표했어요.
หอศิลป์ของเมืองประกาศว่าตั้งแต่เดือนหน้าจะเปิดถึงสามทุ่มทุกคืนวันศุกร์
지금까지는 오후 여섯 시에 문을 닫아서 직장인들은 주말에만 전시를 볼 수 있었어요.
ที่ผ่านมาหอศิลป์ปิดตอนหกโมงเย็น คนทำงานจึงดูนิทรรศการได้เฉพาะวันหยุดสุดสัปดาห์
미술관 측이 석 달 동안 관람객 의견을 조사한 바에 따르면 평일 저녁 관람을 원하는 사람이 가장 많았어요.
จากการสำรวจความเห็นผู้เข้าชมตลอดสามเดือนของหอศิลป์ คนที่อยากเข้าชมช่วงเย็นวันธรรมดามีมากที่สุด
그래서 금요일 저녁에는 입장료를 절반으로 낮추고 작은 음악 공연도 열기로 했어요.
หอศิลป์จึงตัดสินใจลดค่าเข้าชมลงครึ่งหนึ่งในเย็นวันศุกร์ และจัดการแสดงดนตรีเล็กๆ ด้วย
다만 야간에는 어린이 체험실을 운영하지 않으니 가족 관람객은 주의해야 해요.
แต่ช่วงกลางคืนห้องกิจกรรมสำหรับเด็กจะไม่เปิด ผู้เข้าชมที่มากับครอบครัวจึงต้องระวัง
또한 인기 전시는 사람이 몰릴 수 있어서 온라인으로 미리 시간을 예약해야 해요.
นอกจากนี้ นิทรรศการยอดนิยมอาจมีคนแน่น จึงต้องจองเวลาล่วงหน้าทางออนไลน์
미술관은 이번 변화로 더 많은 시민이 일상에서 예술을 즐기기를 기대하고 있어요.
หอศิลป์หวังว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะทำให้ชาวเมืองได้เพลิดเพลินกับศิลปะในชีวิตประจำวันมากขึ้น
ทำไมหอศิลป์จึงตัดสินใจเปิดถึงกลางคืนในวันศุกร์
- วันหยุดสุดสัปดาห์มีผู้เข้าชมน้อยเกินไป
- หอศิลป์สร้างห้องกิจกรรมสำหรับเด็กขึ้นใหม่
- มีการสร้างหอแสดงดนตรีใหม่ข้างหอศิลป์
- มีคนจำนวนมากอยากเข้าชมช่วงเย็นวันธรรมดา ✓
ข้อใดถูกต้องเกี่ยวกับการเข้าชมในเย็นวันศุกร์
- ค่าเข้าชมเป็นครึ่งหนึ่งของปกติ ✓
- ใช้ห้องกิจกรรมสำหรับเด็กได้
- ดูนิทรรศการได้ทั้งหมดโดยไม่ต้องจอง
- เปิดถึงห้าทุ่ม
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- หอศิลป์เปลี่ยนเวลาเปิดโดยไม่ได้สำรวจความเห็น
- คืนวันศุกร์ไม่มีการแสดงดนตรี
- การเข้าชมกลางคืนสะดวกกว่าสำหรับครอบครัว
- ปัจจุบันดูนิทรรศการในช่วงเย็นวันธรรมดาไม่ได้ ✓
🏯 บัตรคอนเสิร์ตในพระราชวัง
매년 가을이면 고궁에서 밤에 국악 공연이 열려요.
ทุกฤดูใบไม้ร่วงจะมีการแสดงดนตรีพื้นเมืองเกาหลีในยามค่ำคืนที่พระราชวังโบราณ
조명이 비친 전각 앞에서 가야금과 대금 연주를 들을 수 있어서 인기가 아주 많아요.
ได้รับความนิยมมากเพราะได้ฟังการบรรเลงกายากึมและแทกึมหน้าตำหนักที่ส่องไฟสว่าง
좌석이 삼백 석밖에 안 되는지라 예매가 시작되면 몇 분 만에 표가 다 팔려요.
เพราะมีที่นั่งแค่สามร้อยที่ พอเปิดจองบัตรก็ขายหมดภายในไม่กี่นาที
준호 씨도 작년에는 예매 시간을 놓쳐서 공연을 보지 못했어요.
ปีที่แล้วจุนโฮก็พลาดเวลาเปิดจองจนไม่ได้ดูการแสดง
그래서 올해는 알람을 맞춰 두고 예매 시작 십 분 전부터 컴퓨터 앞에 앉아 있었어요.
ปีนี้เขาจึงตั้งนาฬิกาปลุกไว้ แล้วนั่งรออยู่หน้าคอมพิวเตอร์ตั้งแต่สิบนาทีก่อนเปิดจอง
다행히 부모님과 함께 볼 표 세 장을 구할 수 있었어요.
โชคดีที่เขาได้บัตรสามใบสำหรับไปดูกับพ่อแม่
공연 날 밤, 달빛 아래 울리는 대금 소리에 부모님도 한참 동안 말이 없으셨어요.
คืนวันแสดง เสียงแทกึมที่ดังก้องใต้แสงจันทร์ทำให้พ่อแม่ก็นิ่งเงียบไปนาน
ทำไมบัตรการแสดงในพระราชวังจึงขายหมดเร็ว
- เพราะบัตรราคาถูกมาก
- เพราะมีที่นั่งไม่มาก ✓
- เพราะมีแต่ชาวต่างชาติที่จองได้
- เพราะจัดการแสดงเพียงครั้งเดียว
ปีนี้จุนโฮได้บัตรมาอย่างไร
- พ่อแม่จองบัตรให้แทน
- ซื้อบัตรหน้างานในวันแสดง
- เตรียมตัวรอตั้งแต่ก่อนเปิดจอง ✓
- นำบัตรที่ซื้อเมื่อปีที่แล้วมาใช้อีก
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ปีที่แล้วจุนโฮไม่ได้ดูการแสดง ✓
- การแสดงจัดในตอนกลางวันทุกฤดูใบไม้ผลิ
- จุนโฮไปดูการแสดงคนเดียว
- พ่อแม่คุยกันตลอดการแสดง
🐅 ภาพวาดพื้นบ้านของคุณปู่
우리 할아버지는 평생 민화를 그리신 화가셨어요.
คุณปู่ของฉันเป็นจิตรกรที่วาดภาพพื้นบ้านเกาหลีมาตลอดชีวิต
호랑이와 까치, 모란꽃처럼 옛 그림에 나오는 소재를 즐겨 그리셨어요.
ท่านชอบวาดสิ่งที่ปรากฏในภาพโบราณ อย่างเสือ นกแม็กพาย และดอกโบตั๋น
한때 할아버지께 유행하는 그림을 대량으로 그려 달라는 주문이 들어왔어요.
ครั้งหนึ่งมีคนสั่งให้คุณปู่วาดภาพแนวที่กำลังเป็นที่นิยมเป็นจำนวนมาก
할아버지는 가난할망정 마음에 없는 그림은 그리지 않겠다며 거절하셨어요.
คุณปู่ปฏิเสธ บอกว่าถึงจะจนก็จะไม่วาดภาพที่ไม่ได้มาจากใจ
그 때문에 가족들은 오랫동안 넉넉하지 않게 살아야 했어요.
เพราะเหตุนั้น ครอบครัวจึงต้องอยู่อย่างไม่ค่อยมีอันจะกินเป็นเวลานาน
그런데 할아버지가 돌아가신 뒤, 그분의 그림들이 지역 미술관 특별전에서 소개되었어요.
แต่หลังจากคุณปู่เสียชีวิต ภาพของท่านก็ได้จัดแสดงในนิทรรศการพิเศษของหอศิลป์ท้องถิ่น
전시장에서 관람객들은 한 획 한 획에 담긴 정성에 감탄했어요.
ในงานนิทรรศการ ผู้เข้าชมต่างทึ่งในความตั้งใจที่ใส่ลงไปในทุกฝีแปรง
그제야 저는 할아버지가 지키려던 것이 무엇이었는지 조금 알 것 같았어요.
ตอนนั้นเองฉันจึงรู้สึกว่าเข้าใจขึ้นมาบ้างว่าสิ่งที่คุณปู่พยายามรักษาไว้คืออะไร
ทำไมคุณปู่จึงปฏิเสธงานที่สั่ง
- ค่าภาพที่สั่งน้อยเกินไป
- ท่านไม่อยากวาดภาพที่ไม่ได้มาจากใจ ✓
- ท่านไม่รู้วิธีวาดเสือ
- ท่านป่วยจนวาดภาพไม่ได้
หลังคุณปู่เสียชีวิต ภาพของท่านเป็นอย่างไร
- ครอบครัวขายไปหมด
- ถูกวาดใหม่เป็นแนวที่กำลังนิยม
- ได้จัดแสดงในนิทรรศการพิเศษของหอศิลป์ ✓
- ถูกเก็บไว้ในโกดัง ไม่มีใครได้เห็น
ผู้เขียนต้องการบอกอะไรมากที่สุด
- จิตรกรต้องหาเงินได้มากจึงจะถือว่าประสบความสำเร็จ
- ภาพแนวที่นิยมได้รับความรักยาวนานกว่า
- คุณปู่ควรเลิกวาดภาพเพื่อครอบครัว
- ฉันได้รู้ถึงคุณค่าของความตั้งใจที่คุณปู่รักษาไว้ ✓
🏺 การเคลื่อนย้ายแจกันศิลาดล
박물관 학예사인 유진 씨는 지난주에 아주 긴장되는 일을 맡았어요.
เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ยูจินซึ่งเป็นภัณฑารักษ์ของพิพิธภัณฑ์ได้รับมอบหมายงานที่ชวนตึงเครียดมาก
고려 시대 청자 한 점을 새 전시실로 옮기는 일이었어요.
นั่นคือการย้ายเครื่องเคลือบศิลาดลสมัยโครยอชิ้นหนึ่งไปยังห้องจัดแสดงใหม่
이 청자는 표면에 가는 금이 있어서 작은 충격에도 손상될 수 있었어요.
ศิลาดลชิ้นนี้มีรอยร้าวเล็กๆ บนผิว จึงอาจเสียหายได้แม้กระทบกระเทือนเพียงเล็กน้อย
유진 씨와 동료들은 청자가 흔들릴세라 특수 상자 안에 부드러운 솜을 빈틈없이 채웠어요.
ยูจินกับเพื่อนร่วมงานกลัวว่าศิลาดลจะสั่นไหว จึงยัดสำลีนุ่มๆ ไว้ในกล่องพิเศษจนแน่นไม่มีช่องว่าง
운반하는 동안에도 모두 숨을 죽이고 한 걸음씩 천천히 움직였어요.
ระหว่างขนย้าย ทุกคนต่างกลั้นหายใจและค่อยๆ ขยับไปทีละก้าว
새 진열장에 청자를 올려놓은 뒤에야 유진 씨는 비로소 크게 숨을 내쉴 수 있었어요.
จนวางศิลาดลลงในตู้จัดแสดงใหม่แล้ว ยูจินจึงถอนหายใจได้อย่างโล่งอก
다음 날 전시실을 찾은 관람객들은 은은한 푸른빛에 오랫동안 눈을 떼지 못했어요.
วันรุ่งขึ้น ผู้เข้าชมห้องจัดแสดงต่างละสายตาจากสีเขียวอมฟ้าอันนุ่มนวลไม่ได้อยู่นาน
งานที่ยูจินได้รับมอบหมายคืออะไร
- ย้ายศิลาดลไปห้องจัดแสดงใหม่ ✓
- ซ่อมศิลาดลที่มีรอยร้าว
- ทำตู้จัดแสดงใหม่ด้วยตัวเอง
- อธิบายเรื่องศิลาดลให้ผู้เข้าชมฟัง
ทำไมจึงยัดสำลีไว้ในกล่อง
- กลัวว่าสีของศิลาดลจะเปลี่ยน
- กล่องเบาเกินไปจึงเพิ่มน้ำหนัก
- กลัวว่าศิลาดลจะสั่นไหวจนเสียหาย ✓
- กลัวว่าผู้เข้าชมจะจับศิลาดล
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ยูจินย้ายศิลาดลคนเดียว
- ศิลาดลมีรอยร้าวเล็กๆ บนผิว ✓
- ศิลาดลแตกไปเล็กน้อยระหว่างขนย้าย
- ผู้เข้าชมไม่สนใจศิลาดล
🖼️ เพื่อนที่อธิบายไปทุกอย่าง
지난 토요일에 현우 씨는 친구 태민 씨와 추상화 전시회에 갔어요.
เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว ฮยอนอูไปดูนิทรรศการภาพนามธรรมกับแทมินเพื่อนของเขา
태민 씨는 입구에서부터 자기가 미술에 대해 잘 안다며 앞장섰어요.
ตั้งแต่ทางเข้า แทมินก็เดินนำหน้าโดยบอกว่าตัวเองรู้เรื่องศิลปะดี
그런데 작품을 설명한답시고 어려운 용어만 늘어놓아서 현우 씨는 오히려 더 헷갈렸어요.
แต่แทนที่จะอธิบายผลงาน เขากลับพ่นแต่ศัพท์ยากๆ ฮยอนอูจึงยิ่งงงหนักกว่าเดิม
게다가 목소리가 커서 주변 관람객들이 몇 번이나 뒤를 돌아봤어요.
แถมเสียงยังดัง จนผู้เข้าชมรอบๆ หันมามองหลายครั้ง
결국 현우 씨는 혼자 오디오 가이드를 빌려서 천천히 작품을 감상했어요.
สุดท้ายฮยอนอูก็ไปยืมออดิโอไกด์มาเองแล้วค่อยๆ ชมผลงาน
오디오 가이드는 화가가 어린 시절 바다에서 느낀 감정을 색으로 표현했다고 쉽게 설명해 줬어요.
ออดิโอไกด์อธิบายง่ายๆ ว่าจิตรกรถ่ายทอดความรู้สึกที่มีต่อทะเลในวัยเด็กออกมาเป็นสีสัน
전시장을 나오며 현우 씨는 작품을 이해하는 데 어려운 말이 꼭 필요하지는 않다고 생각했어요.
ตอนออกจากนิทรรศการ ฮยอนอูคิดว่าการจะเข้าใจผลงานไม่จำเป็นต้องใช้คำยากเสมอไป
ทำไมฮยอนอูจึงยิ่งงง
- คำอธิบายของออดิโอไกด์ยาวเกินไป
- แสงไฟในห้องจัดแสดงมืดเกินไป
- คำอธิบายผลงานเป็นภาษาต่างประเทศ
- แทมินใช้แต่ศัพท์ยากๆ ✓
สุดท้ายฮยอนอูชมผลงานอย่างไร
- ยืมออดิโอไกด์มาฟังระหว่างชม ✓
- ฟังคำอธิบายของแทมินระหว่างชม
- ถามผู้เข้าชมคนอื่นระหว่างชม
- ออกมาโดยไม่ได้ดูผลงานให้ดี
จากเรื่องนี้ รู้ได้ว่าฮยอนอูคิดอย่างไร
- มีแต่ผู้เชี่ยวชาญที่เข้าใจภาพนามธรรมได้
- ในหอศิลป์ต้องอธิบายเสียงดัง
- เนื้อหาของออดิโอไกด์ยากเกินไป
- การชมผลงานไม่จำเป็นต้องใช้คำยากเสมอไป ✓
✒️ สิบปีกับพู่กัน
수아 씨는 십 년째 동네 문화 센터에서 서예를 배우고 있어요.
ซูอาเรียนการเขียนอักษรด้วยพู่กันที่ศูนย์วัฒนธรรมในชุมชนมาสิบปีแล้ว
처음 붓을 잡았을 때는 선 하나도 똑바로 긋지 못해서 속상했어요.
ตอนจับพู่กันครั้งแรก เธอเสียใจเพราะลากเส้นตรงแม้แต่เส้นเดียวก็ไม่ได้
그때 선생님은 매일 조금씩 쓰노라면 언젠가 붓이 손에 익을 거라고 말씀하셨어요.
ตอนนั้นอาจารย์บอกว่าถ้าเขียนทุกวันทีละนิด สักวันพู่กันก็จะคุ้นมือ
수아 씨는 그 말을 믿고 바쁜 날에도 하루에 한 장씩 꼭 글씨를 썼어요.
ซูอาเชื่อคำพูดนั้น และเขียนวันละหนึ่งแผ่นทุกวันแม้แต่ในวันที่ยุ่ง
몇 년이 지나자 선이 차츰 부드러워지고 글자에 자기만의 느낌이 생겼어요.
ผ่านไปไม่กี่ปี เส้นของเธอก็ค่อยๆ นุ่มนวลขึ้น และตัวอักษรก็มีเอกลักษณ์ของตัวเอง
올봄에는 처음으로 시민 서예전에 작품을 출품해서 입선했어요.
ฤดูใบไม้ผลินี้ เธอส่งผลงานเข้าร่วมนิทรรศการพู่กันของประชาชนเป็นครั้งแรกและได้รับคัดเลือก
수아 씨는 이제 초보 수강생들에게 자신이 들었던 그 말을 그대로 전해 주고 있어요.
ตอนนี้ซูอาส่งต่อคำพูดเดียวกับที่ตัวเองเคยได้ยินให้กับผู้เรียนมือใหม่
อาจารย์พูดกับซูอาว่าอะไร
- บอกว่าเส้นตรงไม่สำคัญ
- บอกว่าถ้าเขียนทุกวันพู่กันจะคุ้นมือ ✓
- บอกว่าวาดภาพง่ายกว่าเขียนพู่กัน
- บอกว่าต้องเขียนวันละสิบแผ่น
ทำไมตัวอักษรของซูอาจึงเปลี่ยนไป
- เพราะซื้อพู่กันราคาแพงด้ามใหม่
- เพราะได้รับรางวัลใหญ่ในนิทรรศการ
- เพราะฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอมาเป็นเวลานาน ✓
- เพราะอาจารย์เขียนให้แทน
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ซูอาให้คำแนะนำแก่ผู้เรียนมือใหม่ ✓
- ซูอาเขียนตัวอักษรได้ดีตั้งแต่แรก
- ซูอาหยุดฝึกในวันที่ยุ่ง
- ซูอาส่งผลงานเข้านิทรรศการมาหลายครั้งแล้ว
🎻 หลังการออดิชันวงออร์เคสตรา
재원 씨는 시민 오케스트라의 바이올린 단원 오디션에 지원했어요.
แจวอนสมัครออดิชันเป็นนักไวโอลินของวงออร์เคสตราประชาชน
석 달 동안 매일 저녁 퇴근 후에 지정곡을 연습했어요.
ตลอดสามเดือน เขาซ้อมเพลงที่กำหนดทุกเย็นหลังเลิกงาน
그런데 오디션 당일, 긴장한 나머지 중간 부분에서 음을 두 번이나 놓쳤어요.
แต่ในวันออดิชัน เขาตื่นเต้นจนเล่นโน้ตพลาดถึงสองครั้งในช่วงกลางเพลง
결과는 불합격이었고, 재원 씨는 며칠 동안 연습이 부족했다고 자책했어요.
ผลคือไม่ผ่าน และหลายวันที่แจวอนโทษตัวเองว่าซ้อมไม่พอ
그러다 심사를 맡았던 지휘자에게서 짧은 편지를 받았어요.
ต่อมาเขาได้รับจดหมายสั้นๆ จากวาทยกรที่เป็นกรรมการตัดสิน
지휘자는 이번에는 자리가 하나뿐이었다며, 그의 소리에는 따뜻함이 있다고 적었어요.
วาทยกรเขียนว่าครั้งนี้มีที่ว่างเพียงที่เดียว และเสียงของเขามีความอบอุ่น
재원 씨는 하루 더 연습했던들 결과가 크게 달라지지 않았을 거라는 걸 깨달았어요.
แจวอนตระหนักว่าต่อให้ซ้อมเพิ่มอีกวัน ผลก็คงไม่ต่างไปมากนัก
그 후 그는 실수에 매달리기보다 자신만의 소리를 키우는 데 집중하기로 했어요.
หลังจากนั้นเขาตัดสินใจทุ่มเทพัฒนาเสียงเฉพาะตัวของตัวเอง แทนที่จะจมอยู่กับความผิดพลาด
แจวอนทำผิดพลาดอะไรในการออดิชัน
- เล่นเพลงที่ไม่ใช่เพลงที่กำหนด
- เล่นโน้ตพลาดในช่วงกลางเพลง ✓
- มาสายในวันออดิชัน
- สายไวโอลินขาดระหว่างเล่น
หลังอ่านจดหมายของวาทยกร แจวอนตระหนักถึงอะไร
- ออดิชันครั้งหน้าจะต้องผ่านแน่นอน
- ไม่ผ่านเพราะซ้อมไม่พออย่างแน่นอน
- ต่อให้ซ้อมมากกว่านี้ผลก็คงคล้ายเดิม ✓
- เครื่องดนตรีอื่นเหมาะกับเขามากกว่าไวโอลิน
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- แจวอนผ่านการออดิชันครั้งนี้
- แจวอนซ้อมเฉพาะวันหยุดสุดสัปดาห์
- การออดิชันครั้งนี้คัดเลือกหลายคน
- วาทยกรประเมินเสียงของแจวอนในทางที่ดี ✓
🎭 การแสดงรอบสุดท้ายของโรงละครเล็ก
대학로 골목에 있는 한 소극장이 올겨울 문을 닫게 되었어요.
โรงละครเล็กแห่งหนึ่งในตรอกย่านแทฮังโนจะปิดตัวลงในฤดูหนาวนี้
건물 임대료가 크게 오르면서 더 이상 운영을 이어 갈 수 없었기 때문이에요.
เพราะค่าเช่าอาคารขึ้นไปมากจนไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้
극단 대표인 나래 씨는 마지막 작품만큼은 제대로 무대에 올리고 싶었어요.
นาแร หัวหน้าคณะละคร อยากให้อย่างน้อยผลงานสุดท้ายได้ขึ้นเวทีอย่างสมบูรณ์
단원들도 적자를 보는 한이 있더라도 약속한 공연 기간을 모두 채우자고 뜻을 모았어요.
สมาชิกคณะก็เห็นพ้องกันว่าถึงจะขาดทุนก็จะแสดงให้ครบตามกำหนดที่สัญญาไว้
소식을 들은 관객들은 표를 사는 것은 물론이고 무대 소품까지 기부해 주었어요.
ผู้ชมที่ได้ยินข่าวไม่เพียงซื้อบัตร แต่ยังบริจาคอุปกรณ์ประกอบฉากด้วย
한 달 동안 이어진 공연은 거의 매회 객석이 가득 찼어요.
ตลอดหนึ่งเดือนของการแสดง ที่นั่งผู้ชมเต็มแทบทุกรอบ
마지막 날 커튼콜에서 배우와 관객은 한참 동안 서로에게 박수를 보냈어요.
ในวันสุดท้ายตอนนักแสดงออกมาโค้งคำนับ นักแสดงและผู้ชมต่างปรบมือให้กันอยู่นาน
ทำไมโรงละครเล็กจึงต้องปิดตัว
- เพราะค่าเช่าขึ้นมาก ✓
- เพราะแทบไม่มีผู้ชมมา
- เพราะนักแสดงออกไปหมด
- เพราะจะสร้างอาคารใหม่
สมาชิกคณะตัดสินใจอะไร
- ขึ้นราคาบัตรเพื่อลดการขาดทุน
- ลดระยะเวลาการแสดงลงครึ่งหนึ่ง
- แสดงให้ครบกำหนดแม้จะขาดทุน ✓
- ย้ายไปแสดงที่โรงละครอื่น
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- การแสดงรอบสุดท้ายมีผู้ชมน้อย
- ผู้ชมบริจาคอุปกรณ์ประกอบฉาก ✓
- โรงละครเล็กปิดตัวไปเมื่อฤดูใบไม้ผลินี้
- นาแรยกเลิกผลงานสุดท้าย
📚 นักเขียนหนังสือภาพที่ห้องสมุด
오늘 아침 친구 은비 씨에게서 반가운 소식을 들었어요.
เช้านี้ฉันได้ยินข่าวดีจากอึนบีเพื่อนของฉัน
다음 주 토요일에 구립 도서관에서 제가 좋아하는 그림책 작가의 강연이 있대요.
เธอบอกว่าวันเสาร์หน้าที่ห้องสมุดประจำเขตจะมีการบรรยายของนักเขียนหนังสือภาพที่ฉันชอบ
강연은 무료지만 자리가 오십 석뿐이라서 벌써 신청한 사람이 많대요.
การบรรยายฟรี แต่มีที่นั่งแค่ห้าสิบที่ เธอบอกว่ามีคนสมัครไปเยอะแล้ว
저는 바로 도서관 홈페이지에 들어가서 이름을 올렸어요.
ฉันเข้าเว็บไซต์ห้องสมุดแล้วลงชื่อทันที
그 작가의 책은 제가 어릴 때 엄마가 밤마다 읽어 주시던 책이에요.
หนังสือของนักเขียนคนนั้นเป็นเล่มที่แม่อ่านให้ฉันฟังทุกคืนตอนเด็กๆ
강연이 끝난 뒤에는 작은 사인회도 있대요.
ได้ยินว่าหลังการบรรยายจะมีการแจกลายเซ็นเล็กๆ ด้วย
저는 그 낡은 그림책을 가방에 넣어 가서 엄마 이름을 넣어 사인을 받을 생각이에요.
ฉันตั้งใจจะใส่หนังสือภาพเล่มเก่านั้นไว้ในกระเป๋าแล้วไปขอลายเซ็นพร้อมชื่อแม่
ข่าวที่อึนบีบอกคืออะไร
- นักเขียนออกหนังสือภาพเล่มใหม่
- ห้องสมุดจะปิดสัปดาห์หน้า
- ห้องสมุดแจกหนังสือภาพฟรี
- จะมีการบรรยายของนักเขียนที่ห้องสมุด ✓
ทำไมผู้เขียนจึงรีบสมัคร
- เพราะที่นั่งน้อยแต่คนสมัครเยอะ ✓
- เพราะค่าเข้าฟังการบรรยายจะขึ้นเร็วๆ นี้
- เพราะอึนบีขอให้สมัครแทน
- เพราะวันนี้เป็นวันปิดรับสมัคร
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ต้องเสียเงินจึงจะเข้าฟังการบรรยายได้
- ผู้เขียนจะซื้อหนังสือเล่มใหม่ไปขอลายเซ็น
- หลังการบรรยายไม่มีการแจกลายเซ็น
- แม่เคยอ่านหนังสือของนักเขียนคนนั้นให้ผู้เขียนฟัง ✓
📖 ค่ำคืนแห่งบทกวีที่ร้านหนังสือ
우리 동네 골목에는 시집만 파는 작은 서점이 있어요.
ในตรอกแถวบ้านฉันมีร้านหนังสือเล็กๆ ที่ขายแต่หนังสือรวมบทกวี
주인 아주머니 말씀으로는 다음 달부터 매주 목요일 저녁에 시 낭독회를 연대요.
คุณป้าเจ้าของร้านบอกว่าตั้งแต่เดือนหน้าจะจัดงานอ่านบทกวีทุกเย็นวันพฤหัสบดี
손님이 좋아하는 시를 한 편씩 골라 와서 직접 소리 내어 읽는 모임이래요.
เธอบอกว่าเป็นการรวมตัวที่ลูกค้าแต่ละคนเลือกบทกวีที่ชอบมาหนึ่งบท แล้วอ่านออกเสียงเอง
아주머니는 요즘 사람들이 시를 눈으로만 읽고 귀로는 잘 듣지 않는다고 아쉬워하셨어요.
คุณป้าเสียดายว่าสมัยนี้คนอ่านบทกวีแต่ด้วยตา แทบไม่ได้ฟังด้วยหู
시는 소리 내어 읽을 때 리듬과 숨결이 살아난다는 게 아주머니의 생각이에요.
คุณป้าคิดว่าจังหวะและลมหายใจของบทกวีจะมีชีวิตขึ้นเมื่ออ่านออกเสียง
저는 부끄러움이 많아서 사람들 앞에서 읽는 것이 조금 걱정돼요.
ฉันเป็นคนขี้อาย จึงกังวลนิดหน่อยที่ต้องอ่านต่อหน้าคนอื่น
그래도 첫 모임에는 제가 가장 좋아하는 짧은 시 한 편을 골라 가려고 해요.
ถึงอย่างนั้น ในการรวมตัวครั้งแรกฉันก็ตั้งใจจะเลือกบทกวีสั้นๆ ที่ชอบที่สุดไปหนึ่งบท
งานอ่านบทกวีเป็นการรวมตัวแบบไหน
- การรวมตัวที่กวีอ่านบทกวีของตัวเองให้ฟัง
- การรวมตัวที่อ่านออกเสียงบทกวีที่ชอบด้วยตัวเอง ✓
- การรวมตัวเพื่อขายหนังสือบทกวีออกใหม่ในราคาถูก
- การรวมตัวที่ลูกค้าแต่งบทกวีด้วยกัน
คุณป้าเจ้าของร้านเสียดายเรื่องอะไร
- ลูกค้ามาร้านน้อย
- หนังสือบทกวีราคาแพงเกินไป
- ผู้คนแทบไม่ได้ฟังบทกวีด้วยหู ✓
- ไม่มีเวลาในเย็นวันพฤหัสบดี
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ผู้เขียนจะเตรียมบทกวีไปในการรวมตัวครั้งแรก ✓
- งานอ่านบทกวีจัดทุกบ่ายวันเสาร์
- ผู้เขียนชอบอ่านต่อหน้าคนอื่น
- ร้านนั้นขายนวนิยายเป็นหลัก
🎤 ละครเพลงมาถึงเมืองของเรา
지방의 작은 도시에 사는 다은 씨는 뮤지컬을 무척 좋아해요.
ดาอึนซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ ต่างจังหวัดชอบละครเพลงมาก
하지만 큰 공연은 대부분 서울에서만 열려서 보러 가기가 쉽지 않았어요.
แต่การแสดงใหญ่ๆ ส่วนใหญ่จัดแค่ในโซล การไปดูจึงไม่ง่าย
어느 날 동생이 “언니, 그 뮤지컬이 다음 달에 우리 시민 회관에 온대.”라고 외쳤어요.
วันหนึ่งน้องสาวตะโกนว่า “พี่ ได้ยินว่าละครเพลงเรื่องนั้นจะมาที่หอประชุมเมืองเราเดือนหน้าแหละ”
전국을 도는 순회공연 일정에 처음으로 이 도시가 포함되었다는 거예요.
เมืองนี้ได้ถูกรวมอยู่ในตารางการแสดงตระเวนทั่วประเทศเป็นครั้งแรก
두 사람은 예매 첫날 아침 일찍 일어나 가장 좋은 자리를 구했어요.
ในวันแรกที่เปิดจอง ทั้งสองตื่นแต่เช้าแล้วได้ที่นั่งที่ดีที่สุด
공연 날 시민 회관은 교복을 입은 학생부터 어르신들까지 관객으로 가득했어요.
ในวันแสดง หอประชุมเมืองเต็มไปด้วยผู้ชมตั้งแต่นักเรียนในชุดนักเรียนไปจนถึงผู้สูงอายุ
다은 씨는 멀리 가지 않고도 좋은 공연을 볼 수 있다는 것이 무엇보다 기뻤어요.
สิ่งที่ดาอึนดีใจที่สุดคือได้ดูการแสดงดีๆ โดยไม่ต้องไปไกล
ข่าวที่น้องสาวบอกคืออะไร
- บัตรละครเพลงขายหมดแล้ว
- ละครเพลงจะแสดงที่หอประชุมเมือง ✓
- ละครเพลงเรื่องใหม่จะเปิดการแสดงที่โซล
- หอประชุมเมืองจะเริ่มก่อสร้าง
ทำไมก่อนหน้านี้ดาอึนจึงดูละครเพลงได้ยาก
- บัตรละครเพลงแพงเกินไป
- น้องสาวไม่ชอบละครเพลง
- การแสดงใหญ่ๆ ส่วนใหญ่จัดที่โซล ✓
- หอประชุมเมืองมีที่นั่งน้อยเกินไป
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ดาอึนอาศัยอยู่ที่โซล
- ทั้งสองได้แค่ที่นั่งแถวหลัง
- เมืองนี้เคยเป็นสถานที่แสดงตระเวนมาก่อน
- มีผู้ชมหลากหลายวัยมาดูการแสดง ✓
🏛️ วันแรกของการเป็นผู้บรรยายในพิพิธภัณฑ์
소희 씨는 은퇴 후 역사 박물관에서 자원봉사 해설사로 활동하기 시작했어요.
หลังเกษียณ โซฮีเริ่มทำงานเป็นผู้บรรยายอาสาสมัครที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์
석 달 동안 교육을 받으며 유물마다 설명할 내용을 공책에 꼼꼼히 정리했어요.
ระหว่างอบรมสามเดือน เธอจดสิ่งที่ต้องอธิบายเกี่ยวกับโบราณวัตถุแต่ละชิ้นลงสมุดอย่างละเอียด
첫 해설을 마친 날, 한 관람객이 설명을 정말 잘한다고 칭찬했어요.
วันที่บรรยายครั้งแรกเสร็จ ผู้เข้าชมคนหนึ่งชมว่าเธออธิบายเก่งมาก
소희 씨는 쑥스럽게 웃으며 “잘하긴요. 아직 공책 없이는 못 해요.”라고 대답했어요.
โซฮียิ้มอย่างเขินๆ แล้วตอบว่า “ไม่หรอกค่ะ ยังต้องดูสมุดอยู่เลย”
하지만 그 관람객은 공책보다 소희 씨의 따뜻한 말투가 더 기억에 남는다고 했어요.
แต่ผู้เข้าชมคนนั้นบอกว่าสิ่งที่จำได้มากกว่าสมุดคือน้ำเสียงอันอบอุ่นของโซฮี
그 말에 힘을 얻은 소희 씨는 요즘 유물에 얽힌 옛이야기를 더 찾아 공부하고 있어요.
ได้กำลังใจจากคำพูดนั้น ช่วงนี้โซฮีจึงค้นคว้าเรื่องเล่าเก่าๆ ที่เกี่ยวกับโบราณวัตถุเพิ่มเติม
다음 달에는 어린이 관람객을 위한 해설도 맡게 되었어요.
เดือนหน้าเธอยังได้รับมอบหมายให้บรรยายสำหรับผู้เข้าชมที่เป็นเด็กด้วย
โซฮีเตรียมการบรรยายอย่างไร
- จดสิ่งที่จะอธิบายลงสมุด ✓
- อัดเสียงการบรรยายของผู้บรรยายคนอื่น
- เอาโบราณวัตถุกลับไปศึกษาที่บ้าน
- รับคำถามจากผู้เข้าชมไว้ล่วงหน้า
ทำไมโซฮีจึงพูดว่า “ไม่หรอกค่ะ”
- ไม่ค่อยได้ยินที่ผู้เข้าชมพูด
- การบรรยายง่ายเกินไปจนไม่สนุก
- ตอบรับคำชมอย่างถ่อมตัว ✓
- คิดว่าที่ผู้เข้าชมพูดนั้นผิด
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- โซฮีทำงานรับเงินเดือนที่พิพิธภัณฑ์
- เดือนหน้าโซฮีจะบรรยายสำหรับเด็ก ✓
- โซฮีบรรยายทันทีโดยไม่ได้รับการอบรม
- สิ่งที่ผู้เข้าชมจำได้มากที่สุดคือสมุดของโซฮี
🪕 บทเรียนกายากึม
성민 씨는 반년 전부터 전통 악기인 가야금을 배우고 있어요.
ซองมินเรียนกายากึมซึ่งเป็นเครื่องดนตรีพื้นเมืองมาตั้งแต่ครึ่งปีก่อน
처음에는 신기하고 재미있어서 매일 집에서 삼십 분씩 연습했어요.
ตอนแรกรู้สึกแปลกใหม่และสนุก จึงซ้อมที่บ้านทุกวันวันละสามสิบนาที
하지만 회사 일이 바빠지면서 연습하는 날이 점점 줄어들었어요.
แต่พอนานเข้างานที่บริษัทยุ่งขึ้น วันที่ได้ซ้อมก็ค่อยๆ ลดลง
지난 수업에서 선생님이 “매일 연습한다면서 왜 지난주 부분이 그대로예요?”라고 웃으며 물으셨어요.
ในคาบที่แล้ว อาจารย์ถามพร้อมรอยยิ้มว่า “บอกว่าซ้อมทุกวัน แล้วทำไมท่อนของสัปดาห์ที่แล้วยังเหมือนเดิมล่ะ”
성민 씨는 얼굴이 빨개져서 요즘 거의 연습하지 못했다고 솔직하게 말씀드렸어요.
ซองมินหน้าแดงแล้วบอกตามตรงว่าช่วงนี้แทบไม่ได้ซ้อมเลย
선생님은 길게 하지 않아도 되니 하루 십 분이라도 줄을 만져 보라고 조언하셨어요.
อาจารย์แนะนำว่าไม่ต้องซ้อมนานก็ได้ ขอแค่ได้จับสายวันละสิบนาทีก็ยังดี
그 후로 성민 씨는 잠들기 전에 짧게라도 꼭 가야금을 연주하고 있어요.
ตั้งแต่นั้นมา ซองมินก็เล่นกายากึมก่อนนอนทุกครั้ง แม้จะแค่ไม่นาน
ทำไมอาจารย์จึงถามซองมินแบบนั้น
- ซองมินมาเรียนสาย
- ซองมินเรียนเพลงใหม่เร็วเกินไป
- สายกายากึมของซองมินขาด
- ฝีมือไม่ต่างจากสัปดาห์ที่แล้ว ✓
อาจารย์ให้คำแนะนำอะไรกับซองมิน
- ให้ซ้อมทุกวันแม้จะแค่สั้นๆ ✓
- ให้ลดงานที่บริษัทลง
- ให้หยุดเรียนสักพัก
- ให้ซ้อมวันละหนึ่งชั่วโมง
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ซองมินเรียนกายากึมมาสามปีแล้ว
- ซองมินลาออกจากบริษัทเพื่อทุ่มเทให้กายากึม
- อาจารย์โกรธซองมินมาก
- ช่วงนี้ซองมินเล่นกายากึมก่อนนอน ✓
💡 เพื่อนที่เคยบอกว่าศิลปะร่วมสมัยน่าเบื่อ
윤호 씨는 원래 현대 미술이 어렵고 지루하다고 말하던 사람이었어요.
ยุนโฮเคยเป็นคนที่พูดว่าศิลปะร่วมสมัยยากและน่าเบื่อ
그런데 지난달 가영 씨를 따라 빛과 소리를 이용한 설치 미술 전시에 가게 되었어요.
แต่เมื่อเดือนที่แล้ว เขาได้ตามกายองไปดูนิทรรศการศิลปะจัดวางที่ใช้แสงและเสียง
어두운 방 안에서 관람객이 움직일 때마다 벽의 빛과 소리가 바뀌는 작품이었어요.
เป็นผลงานในห้องมืดที่แสงและเสียงบนผนังจะเปลี่ยนไปทุกครั้งที่ผู้เข้าชมขยับตัว
윤호 씨는 그 방에서 한참 동안 나오지 않고 이리저리 걸어 다녔어요.
ยุนโฮไม่ยอมออกจากห้องนั้นอยู่นาน เดินไปเดินมาอยู่ข้างใน
이번 주말에 윤호 씨가 그 전시를 또 보러 가자고 하자 가영 씨는 “현대 미술은 지루하다며?” 하고 놀렸어요.
พอยุนโฮชวนไปดูนิทรรศการนั้นอีกในสุดสัปดาห์นี้ กายองก็แซวว่า “ไหนบอกว่าศิลปะร่วมสมัยน่าเบื่อไง”
윤호 씨는 눈으로 보는 그림이 아니라 몸으로 겪는 작품이라서 전혀 다르게 느껴졌다고 대답했어요.
ยุนโฮตอบว่ามันรู้สึกต่างไปโดยสิ้นเชิง เพราะไม่ใช่ภาพที่ดูด้วยตา แต่เป็นผลงานที่สัมผัสด้วยร่างกาย
가영 씨는 작품 하나가 사람의 생각을 이렇게 바꿀 수 있다는 것이 신기했어요.
กายองรู้สึกทึ่งที่ผลงานชิ้นเดียวเปลี่ยนความคิดของคนได้ขนาดนี้
ผลงานที่ยุนโฮได้สัมผัสเป็นผลงานแบบไหน
- เป็นภาพนามธรรมขนาดใหญ่ที่แขวนบนผนัง
- เป็นผลงานที่แสงและเสียงเปลี่ยนเมื่อขยับตัว ✓
- เป็นผลงานที่ผู้เข้าชมวาดภาพเอง
- เป็นผลงานที่ฉายภาพยนตร์ในห้องมืด
ทำไมกายองจึงแซวยุนโฮ
- เพราะยุนโฮหลงทางในนิทรรศการ
- เพราะยุนโฮอธิบายผลงานผิด
- เพราะสิ่งที่เคยพูดไว้กับการกระทำตอนนี้ไม่ตรงกัน ✓
- เพราะยุนโฮทำบัตรนิทรรศการหาย
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- ยุนโฮเปลี่ยนความคิดหลังจากดูนิทรรศการนั้น ✓
- ยุนโฮชอบศิลปะร่วมสมัยมาตั้งแต่แรก
- ยุนโฮไปดูนิทรรศการศิลปะจัดวางคนเดียว
- ยุนโฮออกจากห้องนั้นทันที
🎪 ฝนกับเทศกาลหุ่นกระบอก
이번 주말에 강변 공원에서 어린이 인형극 축제가 열려요.
สุดสัปดาห์นี้จะมีเทศกาลหุ่นกระบอกสำหรับเด็กที่สวนริมแม่น้ำ
승우 씨는 여섯 살 딸과 함께 축제에 가기로 오래전부터 약속했어요.
ซึงอูสัญญากับลูกสาววัยหกขวบไว้นานแล้วว่าจะไปเทศกาลด้วยกัน
그런데 토요일에 비가 많이 온다는데, 승우 씨는 야외 공연이 제대로 열릴지 걱정돼요.
แต่ได้ยินว่าวันเสาร์ฝนจะตกหนัก ซึงอูจึงกังวลว่าการแสดงกลางแจ้งจะจัดได้ตามปกติไหม
축제 홈페이지를 확인해 보니 비가 오면 공연 장소가 근처 문화 회관으로 바뀐다고 해요.
พอเช็กเว็บไซต์ของเทศกาล ก็พบว่าถ้าฝนตก สถานที่แสดงจะย้ายไปที่ศูนย์วัฒนธรรมใกล้ๆ
다만 실내 공연장은 좌석이 적어서 미리 입장권을 신청해야 한대요.
แต่ห้องแสดงในร่มมีที่นั่งน้อย จึงต้องขอบัตรเข้าชมล่วงหน้า
승우 씨는 혹시 몰라 서둘러 입장권 두 장을 신청해 두었어요.
ซึงอูรีบขอบัตรเข้าชมไว้สองใบเผื่อไว้ก่อน
딸은 벌써 좋아하는 토끼 인형을 안고 축제 날만 기다리고 있어요.
ลูกสาวกอดตุ๊กตากระต่ายตัวโปรดรอวันเทศกาลอยู่แล้ว
ซึงอูกังวลเรื่องอะไร
- ลูกสาวกลัวหุ่นกระบอก
- การแสดงกลางแจ้งจัดไม่ได้เพราะฝน ✓
- สถานที่จัดเทศกาลไกลจากบ้านเกินไป
- บัตรเข้าชมแพงเกินไป
ทำไมซึงอูจึงขอบัตรเข้าชมล่วงหน้า
- เพราะการแสดงกลางแจ้งต้องใช้บัตร
- เพราะเพื่อนของลูกสาวก็ไปด้วย
- เพราะห้องแสดงในร่มมีที่นั่งน้อย ✓
- เพราะวันอาทิตย์ไม่มีเทศกาล
ข้อใดตรงกับเนื้อหาของเรื่องนี้
- เทศกาลหุ่นกระบอกเป็นงานสำหรับผู้ใหญ่
- ซึงอูตั้งใจจะไปเทศกาลคนเดียว
- ถึงฝนจะตก สถานที่แสดงก็ไม่เปลี่ยน
- ถ้าฝนตก การแสดงจะจัดที่ศูนย์วัฒนธรรม ✓